(واجب)- اگر اقوى نباشد- بايد خون اول را حيض قرار داده و تا پايان ده روز احتياط كند، پس اگر سه روز خون و سه روز پاكى و سپس شش روز خون ببيند بايد سه روز اول را حيض قرار دهد و تا پايان ده روز احتياط كند؛ يعنى بين تروك زن حائض و افعال زنى كه در حال پاكى است در آن سه روز پاكى كه در بين دو خون واقع شده است و بين تروك زن حائض و افعال مستحاضه در زمان ديدن خون دوم تا پايان ده روز، جمع نمايد.

مسأله ١٦- صاحب عادت اگر بيشتر از عادتش خون ببيند و از ده روز تجاوز نكند تمام آن حيض است.

مسأله ١٧- زنى كه عادتش در هر ماه يك مرتبه است اگر در يك ماه با فاصله حد اقل پاكى (ده روز) دو مرتبه خون ببيند، پس اگر يكى از آن دو خون در وقت عادت است آن را حيض قرار مى‌دهد، و خون ديگر را هم اگر اوصاف حيض داشته باشد حيض قرار مى‌دهد و اما اگر داراى صفات استحاضه باشد بايد با جمع بين تروك زن حائض و اعمال مستحاضه احتياط كند. و اگر هر دو خون در غير وقت عادت باشند، بايد هر دو را حيض قرار دهد؛ چه هر دو اوصاف حيض را داشته باشند، چه هر دو فاقد اوصاف باشند و چه يكى داراى اوصاف و ديگرى فاقد آن باشد، اگر چه در خون دوم در صورت دوم (جايى كه هر دو خون فاقد اوصاف حيض مى‌باشد) و در خونى كه فاقد اوصاف حيض است در صورت سوم (جايى كه فقط يكى از آن‌ها داراى اوصاف حيض مى‌باشد) سزاوار نيست كه احتياط ترك شود.

مسأله ١٨- زن مبتدئه و مضطربه و زنى كه عادتش ده روز است اگر قبل از ده روز خون ظاهراً قطع شود و احتمال دهند كه خون در باطن باقى مانده است واجب است استبراء نمايند به اين صورت كه پنبه و مانند آن را داخل نموده كمى صبر نمايند سپس آن را بيرون آورند، پس اگر پنبه پاك بيرون آمد بايد غسل كرده نماز بخوانند و اگر پنبه آغشته- هر چند به زردى- بيرون آمد، بايد صبر كنند تا پاك شوند يا ده روز بگذرد، پس اگر از ده روز تجاوز نكرد همه آن حيض است و اگر تجاوز كرد حكم آن در آينده بيان مى‌شود. و زنى كه عادتش كمتر از ده روز است اگر قبل از پايان عادتش خون ظاهراً قطع شود بايد استبراء كند، پس اگر پنبه پاك بود، غسل كرده نماز مى‌خواند وگرنه بايد تا پايان عادتش صبر كند،