مسأله ١٠- خواندن هر دو خطبه قبل از زوال خورشيد (ظهر شرعى) به طورى كه وقتى از خطبه‌ها فارغ مى‌شود ظهر داخل شده باشد، جايز است و احتياط (مستحب) آن است كه در وقت ظهر آن‌ها را بخواند.

مسأله ١١- واجب است كه هر دو خطبه، قبل از نماز جمعه باشند، پس اگر نماز را قبل از خطبه‌ها بخواند باطل است. و واجب است در صورتى كه وقت باقى است، بعد از آن دو خطبه، نماز را (دوباره) بخواند و ظاهر اين است كه اگر از روى سهو يا ندانستن مسأله، نماز را قبل از خطبه‌ها خوانده باشد، اعاده خطبه‌ها واجب نيست، پس نماز را بعد از خطبه‌ها به جا مى‌آورد. و اگر گفته شود در صورتى كه نماز را نه از روى علم و عمد، قبل از خطبه‌ها خوانده باشد، اعاده نماز هم بعد از خطبه‌ها واجب نيست، اين گفته، وجهى (و دليلى) دارد.

مسأله ١٢- واجب است خطيب در وقت خواندن خطبه ايستاده باشد و بايد خطيب و امام يكى باشد، پس اگر خطيب نتواند بايستد، بايد ديگرى خطبه بخواند و همان كسى كه خطبه خوانده امامت نماز جمعه را خود بر عهده بگيرد. و اگر غير از همين شخصى كه از ايستادن عاجز است كس ديگرى نباشد، ظاهر اين است وظيفه‌شان به نماز ظهر منتقل مى‌شود (و بايد نماز ظهر خوانده شود). البته اگر نماز جمعه به صورت تعيينى واجب باشد بايد كسى كه نمى‌تواند بايستد، خطبه را نشسته بخواند، و احتياط (مستحب) آن است كه بعد از نماز جمعه، نماز ظهر هم به جا آورده شود. و واجب است خطيب بين دو خطبه با كمى نشستن، فاصله بيندازد.

مسأله ١٣- احتياط (واجب)- اگر اقوا نباشد- آن است كه خطيب در وقت خواندن خطبه، صدايش را بلند كند تا عدد (نصاب نماز جمعه) آن را بشنوند، بلكه ظاهر اين است كه آهسته خواندن آن جايز نباشد، بلكه بدون اشكال جايز نيست كه موعظه و سفارش به تقوى اللَّه، آهسته باشد و سزاوار است صدايش را بلند كند تا همه حاضرين بشنوند، بلكه احوط (استحبابى) است- يا اينكه اگر جمعيّت زياد است، خطبه‌ها را با بلندگوها بخواند- تا موعظه و تشويق به حسنات و ترساندن از سيّئات و مسائل مهمّ به آن‌ها برسد.