بر قضاى نمازى كه بعداً فوت شده، مقدّم نمايد. و اما نمازهايى كه در اداى آن‌ها، شرعاً ترتيب معتبر است، مانند نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشا از يك روز، بنابر اقوى ترتيب در قضاى آن‌ها واجب است. و اگر چنانچه ترتيب ترك شدن نمازها را نمى‌داند، احتياط (مستحب) آن است كه در قضاى آن‌ها ترتيب را رعايت كند؛ اگر چه واجب نبودن ترتيب در اين صورت خالى از قوّت نيست، بلكه واجب نبودن ترتيب در قضاى نمازها در هيچ صورتى مگر آن نمازى كه در اداى آن ترتيب معتبر باشد، خالى از قوّت نيست.

مسأله ٩- اگر بداند يكى از نمازهاى پنج‌گانه به طور نامعيّن به گردنش است، كافى است كه يك نماز صبح و يك نماز مغرب و يك چهار ركعتى به قصد «ما فى الذّمة» كه مردّد بين نماز ظهر و عصر و عشا است بخواند و در بلند و آهسته خواندن اين چهار ركعت مخيّر است. و اگر مسافر باشد، كافى است كه يك نماز مغرب و دو ركعت مردّد بين چهار نماز (صبح، ظهر، عصر، عشا) بخواند. و اگر نداند كه حاضر بوده است يا مسافر (و نمازش قضا شده) بايد يك نماز مغرب و دو ركعت مردد بين چهار نماز (صبح، ظهر، عصر، عشا) و يك چهار ركعتى كه مردّد بين سه نماز (ظهر، عصر، عشا) است بخواند. و اگر بداند كه دو نماز از پنج نماز يك روز بر عهده او است، بايد يك نماز صبح، سپس يك نماز چهارركعتى كه مردّد بين نماز ظهر و عصر باشد و پس از آن يك نماز مغرب و سپس يك نماز چهار ركعتى كه مردّد بين نماز عصر و عشا باشد بخواند و (در همين مورد) مى‌تواند يك نماز صبح، سپس يك چهار ركعتى كه مردد بين نماز ظهر و عصر و عشا باشد و پس از آن يك نماز مغرب و پس از آن يك چهار ركعتى كه مردّد بين نماز عصر و عشا است بخواند. و اگر بداند كه اين دو نماز (از يك روز) در مسافرت قضا شده، بايد دو ركعت كه مردّد بين چهار نماز (صبح، ظهر، عصر، عشا) است و يك نماز مغرب و دو ركعت كه مردّد بين سه نماز غير از اوّلى آن‌ها باشد بخواند. و مى‌تواند كه دو ركعت مردّد بين نماز صبح و ظهر و عصر و يك نماز مغرب و دو ركعت كه مردّد بين نماز ظهر و عصر و عشا باشد، به جا آورد. و اگر نداند كه (اين دو نماز) در سفر قضا شده يا در حضر، بايد دو ركعت كه مردّد بين چهار نماز باشد و يك نماز مغرب و دو ركعت كه مردّد بين سه نماز غير از نماز اوّلى آن‌ها باشد و يك نماز چهار ركعتى كه مردّد بين نماز ظهر و عصر و عشا