ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٢٢٤ - حكم شك در افعال نماز

نيّت نماز عصر به نماز ظهر عدول مى‌كند.

مسأله ٥- اگر بداند كه يكى از دو نماز ظهر و عصر را خوانده است و لكن نمى‌داند كه مشخّصاً كدام يك از آن‌ها را خوانده، اگر در وقت خاص عصر باشد، نماز عصر را مى‌خواند و بنابر احتياط نماز ظهر را قضا مى‌نمايد و اگر در وقت مشترك باشد، يك نماز چهار ركعتى به قصد ما فى الذّمة مى‌خواند. و اگر بداند كه يكى از دو نماز مغرب و عشا را خوانده است، چنانچه در وقت خاص عشا باشد، نماز عشا را مى‌خواند و احتياطاً نماز مغرب را قضا مى‌نمايد و اگر در وقت مشترك باشد، هر دو را مى‌خواند.

مسأله ٦- در صورتى به شك در نماز بعد از گذشتن وقت نبايد اعتنا كند و بنا را بر انجام آن بگذارد كه شك او بعد از گذشتن وقت پيدا شود، بنا بر اين اگر كسى در اثناى وقت در خواندن نماز شك نمايد و فراموش كند كه نماز را بخواند تا اينكه وقت بگذرد، قضاى نماز واجب است.

مسأله ٧- اگر در خواندن نماز شك كند و معتقد باشد كه شكش بعد از وقت است، سپس بعد از وقت معلوم شود كه شك او در اثناى وقت بوده است، بايد نماز را قضا كند، بر خلاف عكس آن، به اينكه در حال شك در خواندن نماز، معتقد باشد كه وقت باقى است و عمداً يا سهواً نماز را نخواند، سپس معلوم شود كه شك او در خارج از وقت بوده است، كه قضا بر او واجب نيست.

مسأله ٨- حكم كثير الشك (كسى كه در خواندن و نخواندن نماز زياد شك مى‌كند) مانند حكم غير او است، پس تفصيل بين اينكه شك او در وقت باشد يا خارج از وقت، در باره كثير الشك هم جارى است. اما شخص وسواسى، ظاهر اين است كه نبايد به شك اعتنا كند هر چند كه در وقت باشد.

حكم شك در افعال نماز

مسأله ١- كسى كه در يكى از افعال نماز شك كند، چنانچه اين شك قبل از داخل شدن در فعل ديگرى باشد كه بايد آن را بعد از آن فعل مشكوك انجام داد، واجب است آن‌