ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٤٩٨ - گفتارى درباره سعى

و واجب است از صفا شروع و به مروه ختم شود، و اگر برعكس سعى كند باطل است، و (اگر برعكس كرد) هرجا متوجه شد واجب است اعاده كند و لو اينكه در بين سعى باشد.

مسأله ٢- بنابر احتياط (واجب) بايد شروع كردن به سعى از جزء اول صفا باشد و اگر روى بعضى از پلّه‌هاى كوه صفا برود و شروع نمايد كفايت مى‌كند، و واجب است كه در جزء اول مروه ختم شود و روى بعضى از پلّه‌ها رفتن كفايت مى‌كند. و پياده و سواره سعى نمودن جايز است و افضل آن است كه پياده باشد.

مسأله ٣- در سعى، نه طهارت از حدث و نه از نجاست و نه ستر عورت معتبر نيست اگر چه احتياط (مستحب) آن است كه طهارت از حدث داشته باشد.

مسأله ٤- واجب است كه سعى بعد از طواف و نماز طواف باشد، پس اگر آن را بر طواف مقدّم بدارد، بايد بعد از طواف آن را اعاده نمايد و لو اينكه از روى علم و عمد نباشد.

مسأله ٥- واجب است كه سعى، از راه متعارف باشد پس انحراف زياد از راه متعارف جايز نيست. بلى سعى كردن از طبقه فوقانى يا از طبقه تحتانى- با فرض اينكه چنين طبقه‌اى احداث شود- به شرط اينكه سعى بين دو كوه باشد- نه بالا يا پايين آن‌ها- جايز مى‌باشد. و احتياط (مستحب) آن است كه از راهى كه قبل از احداث دو طبقه متعارف بوده سعى نمايد.

مسأله ٦- در سعى به سوى مروه يا به سوى صفا، رو به آن‌ها نمودن لازم است؛ پس سعى با حالت به پشت راه رفتن يا به يكى از دو پهلو رفتن جايز نيست، ليكن جايز است صفحه صورت را به يكى از دو طرف يا به پشت متمايل گرداند، چنان كه نشستن و خوابيدن روى صفا يا مروه يا بين آن‌ها، پيش از تمام شدن سعى و بدون عذر جايز است.

مسأله ٧- تأخير انداختن سعى از طواف و نماز آن، به منظور استراحت و تخفيف گرمى هوا بدون عذر حتى تا شب جايز است، و احتياط (مستحب) آن است كه تا شب تأخير نيندازد. و تأخير انداختن آن به فردا بدون عذر جايز نيست.