مسأله ٢٢- اگر بالكنى را روى جاده بسازد سپس خراب شود يا آن را خراب كند، پس اگر قصد تجديد بناى آن را ندارد، مانعى نيست كه طرف مقابل، چيزى بسازد كه آن فضا را بگيرد و لازم نيست از شخص اول اذن بگيرد. وگرنه، در آن اشكال است، بلكه جايز نبودن آن در صورتى كه اوّلى آن را خراب كرده تا تجديد بنا نمايد خالى از قوت نيست.

مسأله ٢٣- اگر شخصى بالكنى روى جاده بسازد آيا طرف مقابل حق دارد بدون اذن او بالكن ديگرى بالا يا پايين آن بسازد؟ در آن، خصوصاً در اوّلى (كه بالاتر باشد) اشكال است، بلكه جايز نبودن صورت اول خالى از قوت نيست. البته اگر بالكن دوم خيلى بالاتر باشد به طورى كه فضايى را كه عادتاً صاحب بالكن اول به خاطر آفتاب‌گيرى و مانند آن احتياج به آن دارد نگيرد، اشكالى ندارد.

مسأله ٢٤- چنان كه احداث بالكن روى جادّه جايز است، باز كردن درب‌هاى جديد هم در جادّه جايز است؛ چه درب ديگرى داشته باشد يا نه. و همچنين باز كردن پنجره و روزنه‌ها بر جاده و گذاشتن ناودان در آن جايز است. و همچنين است زدن سقف و اتاقك بر روى جاده در صورتى كه بر ديوار ديگرى بدون اذن او تكيه نداشته باشد و به رهگذرها و لو از جهت تاريكى ضرر نرساند. و اگر فرض شود همان طور كه از يك جهت براى عابرين ضرر دارد، از يك جهت يا چند جهت ديگر براى آنان منفعت دارد مانند جلوگيرى از گرما و سرما و حفاظت از گل و غير اين‌ها، ظاهر آن است كه واجب است به حاكم شرع رجوع شود و نظر او تبعيت گردد. و در جواز احداث چاه فاضلاب براى باران در جاده، حتى با اينكه دقت شود تا ضررى براى عابرين نداشته باشد و همچنين كندن زير زمين در زير جاده حتى در صورت محكم كردن پايه و ساختمان و سقف آن به طورى كه از سوراخ شدن و فرو رفتن و خراب شدن ايمن باشد، اشكال است؛ اگر چه جواز آن خالى از قرب نيست.

مسأله ٢٥- احداث بالكن يا برآمدگى يا سقف و اتاقك يا گذاشتن ناودان يا باز نمودن درب يا كندن زير زمين و غير اين‌ها در راه‌هاى بن بست جايز نيست، مگر با اذن صاحبان راه، خواه ضرر برساند يا نه. و همچنين براى هيچ كدام از صاحبان راه جايز نيست، مگر