ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٥٢٢ - گفتارى در مورد صدّ و حصر

به جا آورد و از برگشتن به منى‌ براى بيتوته و انجام كارهاى ايام تشريق ممنوع گردد، مصدود شدن تحقق پيدا نمى‌كند و حجّش صحيح است و بر او واجب است براى انجام اعمال در همين سال نايب بگيرد و اگر نتواند، در سال آينده نايب بگيرد.

مسأله ٧- كسى كه از عمره يا حج مصدود شده اگر از كسانى است كه حج بر او مستقر شده است يا در سال آينده مستطيع باشد، واجب است حج كند و مُحل شدن مذكور از حجة الاسلام كفايت نمى‌كند.

مسأله ٨- براى مصدود جايز است با آنچه كه ذكر شد مُحل شود و لو اينكه اميد داشته باشد كه منع از او برداشته شود.

مسأله ٩- كسى كه براى عمره محرم شده و به واسطه بيمارى نتوانسته به مكه برسد در صورتى كه بخواهد مُحل شود بايد قربانى كند، و احتياط (واجب) آن است كه به وسيله شخص امينى، قربانى يا قيمت آن را به مكه بفرستد و با او وعده بگذارد كه در روز معيّن و در ساعت معيّنى آن را ذبح يا نحر كند و همين‌كه موعد مقرر رسيد تقصير كند و نسبت به همه چيز غير از زن‌ها در حلاليت قرار مى‌گيرد و احتياط آن است كه نايب در وقت ذبح، قصد مُحل شدن منوب عنه را بنمايد.

مسأله ١٠- اگر براى حج محرم شود و به واسطه بيمارى نتواند به عرفات و مشعر برسد، در صورتى كه بخواهد مُحل شود بر او قربانى واجب است و احتياط (واجب) آن است كه قربانى يا قيمت آن را به منى‌ بفرستد و قرار بگذارد كه در روز عيد در منى‌ ذبح شود و وقتى كه ذبح شد از جهت همه چيز غير از زن‌ها مُحل مى‌شود.

مسأله ١١- اگر بر عهده او حج واجبى باشد و به واسطه بيمارى محصور شود از جهت زن‌ها در حليّت قرار نمى‌گيرد، مگر اينكه اعمال حج و طواف نساء را در سال آينده به جا آورد و اگر از به جا آوردن آن ناتوان باشد بعيد نيست كه نايب گرفتن كفايت كند و بعد از عمل نايب، مُحل مى‌شود. و اگر حجش مستحب باشد بعيد نيست كه نايب گرفتن براى طواف نساء در مُحل شدن از آن‌ها كفايت كند و احتياط (مستحب) آن است كه خودش به جا آورد.