ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ١٢٣ - واجبات تيمّم

ناچارى هر آنچه سخت است ساقط مى‌شود ولى به خاطر آن، آنچه كه ممكن و آسان است ساقط نمى‌شود.

مسأله ٢- در تيمّم بدل از وضو و غسل براى مسح صورت و دست‌ها يك مرتبه زدن دست‌ها بر زمين كفايت مى‌كند؛ اگر چه افضل آن است كه دو مرتبه بر زمين بزند و در اين صورت مخيّر است كه دست‌ها را دو مرتبه پشت سرهم قبل از مسح صورت و يا يك مرتبه قبل از آن و يك مرتبه هم قبل از مسح دست‌ها، بر زمين بزند. و افضل آن است كه سه مرتبه باشد: دو مرتبه پى‌درپى قبل از مسح صورت و يك مرتبه قبل از مسح دست‌ها، با اين حال، سزاوار نيست كه احتياط به زدن دو مرتبه بر زمين، ترك شود، خصوصاً در تيمّم بدل از غسل كه دست‌ها را يك مرتبه براى مسح صورت و مرتبه دوم براى مسح دست‌ها بر زمين مى‌زند. و احتياط بهتر آن است كه دست‌ها را يك مرتبه بر زمين زده و با آن‌ها صورت و دست‌ها را مسح كند و مرتبه دوم بر زمين بزند و فقط دست‌ها را مسح نمايد.

مسأله ٣- كسى كه عاجز است بايد، شخص ديگرى او را تيمّم دهد، ليكن بايد دست‌هاى عاجز را بر زمين زده و با آن‌ها صورت و دست‌هايش را مسح نمايد. و در صورت عاجز بودن از چنين تيمّمى، بايد كسى كه او را تيمّم مى‌دهد دست‌هاى خود را بر زمين زده و صورت و دست‌هاى عاجز را مسح نمايد. و اگر اين كار (نايب گرفتن) متوقف بر پرداخت اجرت باشد بايد آن را بپردازد؛ اگر چه بنابر احتياط (واجب) چند برابر اجرت معمول باشد مادامى‌كه مضر به حالش نباشد.

مسأله ٤- كسى كه يك دست او قطع شده بايد دست ديگرش را بر زمين زده و با آن پيشانى را مسح نمايد و سپس پشت آن را بر زمين مسح نمايد و احتياط (مستحب) آن است كه در صورت امكان علاوه بر آنچه كه خود انجام مى‌دهد ديگرى هم او را تيمّم دهد، به اين ترتيب كه دست خود را بر زمين زده و با آن پشت دست او را مسح كند. و كسى كه هر دو دست او قطع شده بايد پيشانى خود را به زمين مسح كند و احتياط (مستحب) آن است كه در صورت امكان شخص ديگرى هم علاوه بر آنچه خود انجام‌