مى‌شود بايد منتظر بماند. و احتياط (مستحب) آن است كه در هر حال تا تنگ شدن وقت صبر كند. و نمازى را كه با تيمّم صحيح خوانده است بعد از برطرف شدن عذر اعاده نمى‌كند، بدون آن‌كه فرقى بين وقت و خارج وقت باشد.

مسأله ٢- اگر براى نمازى كه وقت آن داخل شده است تيمّم نمود و تيمّم باطل نشد و عذرش تا رسيدن وقت نماز ديگر برطرف نگشت، جايز است در اول وقت آن نماز را به جا آورد- مگر آن‌كه بداند عذرش در آخر وقت برطرف مى‌شود كه (در اين صورت) بايد تأخير بيندازد و اگر اميد برطرف شدن عذر را دارد ترك احتياط سزاوار نيست- بلكه با تيمّم براى يكى از كارهاى مشروط به طهارت مانند نماز، مثل شخص با طهارت (وضو و غسل)، مادامى‌كه طهارتش باطل نشده و عذرش باقى است، ساير كارهاى مشروط به طهارت برايش جايز است، بنا بر اين مى‌تواند هر آنچه را كه مشروط به طهارت است، مانند مسّ نوشته قرآن مجيد و دخول به مساجد و غير اين‌ها را انجام دهد. و آيا در هر جايى كه وضو يا غسل مطلوب است- اگر چه طهارت محسوب نمى‌شود- زمين به جاى آب است تا اينكه جايز باشد بدل از غسل‌هاى مستحب و وضوى تجديدى و صورى تيمّم كرده شود؟ در اين مسأله تأمل و اشكال است و احتياط (واجب) آن است كه به اميد آن‌كه مطلوب خدا باشد آورده شود.

مسأله ٣- كسى كه حدث اكبر غير از جنابت از او سر زده بايد دو تيمّم نمايد: يكى بدل از غسل و ديگرى بدل از وضو و اگر آبى داشت كه فقط براى خصوص يكى از آن دو (غسل، وضو) قابل استفاده است، بايد در همان مصرف نموده و بدل از ديگرى تيمّم كند.

و اما اگر آبى داشته باشد كه فقط براى يكى از آن‌ها كفايت مى‌كند، ولى مصرف آن براى هر يك از آن‌ها ممكن است، بنابر احتياط (واجب) بلكه خالى از وجه نيست، بايد در غسل مصرف نموده و بدل از وضو تيمّم نمايد. و در حدث جنابت يك تيمّم كفايت مى‌كند.

مسأله ٤- اگر چند سبب مختلف حدث اكبر جمع شود، كفايت يك تيمّم از همه آن‌ها مورد اشكال است، پس احتياط (واجب) آن است كه براى هر يك از آن‌ها يك تيمّم نمايد، بنا بر اين اگر مثلًا هم غسل جنابت و هم غسل مسّ ميّت بر او واجب باشد بايد دو تيمّم كند.