ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ١٧٤ - افعال واجب آن، يازده چيز است

مى‌نمايد، پس وقتى كه چنين حالتى را در خود بيابد در دل او هيبتى مى‌افتد كه او را مى‌هراساند، سپس خود را در اداى حق خداى تعالى مقصّر مى‌بيند و در نتيجه خوف او در دلش قرار مى‌گيرد و پس از آن به رحمت واسعه حق مى‌نگرد و اميدوار به پاداش نيك او مى‌شود. و در نتيجه حالتى بين خوف و رجاء برايش پيدا مى‌شود و اين صفت «كاملين» است و اين حالت بر حسب درجات عبادت كنندگان، درجات گوناگون و مراتب بيشمارى دارد. و براى نمازگزار سزاوار است كه داراى خضوع و خشوع و سكون و وقار بوده و با هيأتى نيكو قبل از نماز عطر زده و مسواك نموده و شانه بزند و سزاوار است مانند كسى كه با نماز وداع مى‌كند نماز بخواند (گويا آخرين نمازش مى‌باشد و بعد از آن خواهد مرد)، پس توبه و انابه و استغفارش را تجديد نمايد و سزاوار است در پيشگاه پروردگارش مانند عبد ذليلى كه در مقابل مولايش مى‌ايستد، بايستد و سزاوار است در گفتن اياك نعبد و اياك نستعين؛ «تنها تو را مى‌پرستيم و فقط از تو كمك مى‌جوييم» راستگو باشد و مبادا اين جمله را بگويد در حالى كه هواى نفس خويش را مى‌پرستد و از غير مولايش كمك مى‌جويد و سزاوار است كه كوشش كند تا موانع قبول نماز را از خود دور نمايد مانند خودپسندى و حسد و تكبر و غيبت و ندادن زكات و ساير حقوق واجب كه مانع قبول نماز مى‌باشند.

افعال نماز

افعال نماز (بر دو قسم) واجب و مستحب است. و

افعال واجب آن، يازده چيز است:

نيّت، تكبيرة الاحرام، قيام، ركوع، سجده، قرائت، (خواندن حمد و سوره)، ذكر، تشهّد، سلام، ترتيب و موالات. و بعداً خواهد آمد كه بعضى از اين‌ها ركن است كه زياد و كم كردن آن‌ها، عمداً و سهواً، نماز را باطل مى‌كند. البته بنابراين كه نيّت عبارت از داعى بر انجام فعل باشد، زياد كردن آن تصوّر نمى‌شود، و بنابراين كه نيّت عبارت از گذراندن عمل به قلب باشد، زيادى آن مضرّ نمى‌باشد. و واجباتى كه ركن نيستند، زياد و كم كردن آن‌ها سهواً- نه عمداً- نماز را باطل نمى‌كند.