ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٥١٢ - سوم از واجبات منى تقصير است

واجب است و بايد خودش نيّت كند و بهتر آن است كه وقتى به ديگرى موكول نموده او هم نيّت كند.

مسأله ٢٩- اگر سر تراشيدن بر او تعيّن پيدا كرده و بر سرش مويى نباشد، تيغ كشيدن بر سرش كافى است و كفايت از تراشيدن مى‌كند. و اگر كسى كه مو ندارد بين تقصير و حلق مخيّر باشد بر او متعيّن است كه تقصير نمايد. و اگر، نه مويى- حتى در ابرو- داشته باشد و نه ناخنى، براى او كشيدن تيغ بر سرش كفايت مى‌كند.

مسأله ٣٠- اكتفا به كوتاه كردن موى عانه (زير ناف) يا زير بغل اشكال دارد. و تراشيدن ريش نه از تقصير كفايت مى‌كند و نه از حلق.

مسأله ٣١- احتياط (مستحب) آن است كه حلق و تقصير در روز عيد باشد؛ اگر چه بعيد نيست كه تأخير انداختن تا آخر ايام تشريق جايز باشد و محل هر دوى آن‌ها منى‌ است و در غير منى‌ اختياراً جايز نيست. و اگر آن‌ها را در منى‌ ترك كند و (از منى‌) كوچ نمايد بر او واجب است به منى برگردد و فرقى بين عالم و جاهل و ناسى و غير ناسى نيست و اگر نمى‌تواند برگردد همان جا سرش را بتراشد يا تقصير نمايد و در صورت امكان مويش را به منى‌ بفرستد و مستحب است آن را در محل چادر خودش زير خاك كند.

مسأله ٣٢- احتياط (واجب) آن است كه حلق و تقصير را از قربانى، و قربانى را از رمى عقب بيندازد؛ پس اگر سهواً اين ترتيب را به هم بزند براى تحصيل آن اعاده واجب نيست، و بعيد نيست كه جاهل به حكم مانند شخصى باشد كه سهو كرده است. و اگر (به هم زدن ترتيب) از روى علم و عمد باشد، احتياط (واجب) آن است كه در صورت امكان آن را تحصيل كند.

مسأله ٣٣- واجب است كه طواف و سعى بعد از تقصير يا حلق باشد، پس اگر عمداً آن‌ها را جلو بيندازد واجب است برگردد و تقصير يا حلق نمايد سپس طواف و نماز و سعى را اعاده كند و يك گوسفند بر عهده او است و همچنين است اگر عمداً طواف را مقدم بدارد. و در جلو انداختن سعى كفّاره نيست؛ اگر چه اعاده و تحصيل ترتيب واجب است. و اگر از روى جهل به حكم يا فراموشى يا از روى سهو، آن دو (طواف و سعى) را