ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٢٢٨ - حكم شك در عدد ركعتهاى نماز واجب

قيام- بعد از آن‌كه بر اين شك صدق مى‌كند كه شك بين ركعات در حال قيام است- مقدمه سلام دادن نماز مى‌باشد (نه آن‌كه باعث تغيير صورت شك از شك بين چهار و پنج به شك بين سه و چهار باشد).

صورت ششم: شك بين سه و پنج در حال ايستادن، و اين شك داخل در شك بين دو و چهار مى‌باشد، پس بايد بنشيند و نمازش را تمام كند و طبق شك (بين دو و چهار بعد از دو سجده) عمل نمايد.

صورت هفتم: شك بين سه و چهار و پنج در حال ايستادن، و اين شك به شك بين دو و سه و چهار بر مى‌گردد، بنا بر اين بايد بنشيند و نمازش را تمام كند و طبق وظيفه‌اى كه در چنين شكّى دارد، عمل نمايد.

صورت هشتم: شك بين پنج و شش در حال ايستادن، و اين شك به شك بين چهار و پنج بر مى‌گردد، پس بايد بنشيند و نمازش را تمام كند و دو بار، دو سجده سهو به جا آورد؛ يك مرتبه واجب است براى خود اين شك و يك مرتبه ديگر هم احتياطاً براى زياد شدن قيام، اگر چه واجب نبودن سجده سهو دوم براى زياد شدن قيام، خالى از قوّت نيست. و در چهار صورت آخر احتياط (مستحب) آن است كه علاوه بر آنچه كه بايد عمل نمايد، نماز را از نو بخواند.

مسأله ٢- اگر بين سه و چهار يا بين سه و پنج، يا بين سه و چهار و پنج در حال ايستادن شك نمايد و بداند كه يك يا دو سجده ركعتى كه از آن بلند شده است را ترك كرده نمازش باطل است؛ زيرا شك او به شك بين دو و بيشتر، قبل از تمام كردن دو سجده بر مى‌گردد.

مسأله ٣- در شك‌هايى كه تمام كردن دو سجده در آن‌ها معتبر است، اگر در تمام كردن دو سجده و تمام نكردن آن‌ها شك نمايد، چنانچه در محل آن- يعنى در حال نشستن قبل از ايستادن يا تشهد- باشد نمازش باطل است و اگر بعد از گذشتن از محل آن باشد، مورد اشكال است و نبايد احتياط ترك شود، به اينكه بنا را بر آن (انجام دو سجده) بگذارد و به مقتضاى شك (در ركعات) عمل نمايد، سپس نماز را اعاده كند.