ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٣٥١ - احكام اعتكاف

مسأله ١- در حرام بودن تمام آنچه شنيدى بر معتكف، بين شب و روز فرقى نيست، مگر افطار كردن.

مسأله ٢- هر چيزى كه روزه را باطل مى‌كند، اعتكاف را هم باطل مى‌كند، چون شرط صحت آن روزه است، پس باطل شدن روزه سبب باطل شدن اعتكاف مى‌شود. و همچنين جماع آن را باطل مى‌كند، هر چند در شب انجام گيرد و همچنين است لمس كردن و بوسيدن از روى شهوت. و جماع كردن اگر چه از روى سهو باشد، اعتكاف را باطل مى‌كند و اما در ساير كارهاى حرامى كه گفته شد بنابر احتياط (واجب) اگر عمداً يا سهواً مرتكب شود و نيز در مورد لمس كردن و بوسيدن با شهوت كه از روى سهو باشند، اگر اعتكاف واجب معيّن باشد بايد آن را تمام كند و سپس قضا نمايد و اگر واجب معيّن نباشد در صورتى كه اين محرّمات را روز اول يا دوم انجام دهد بايد اعتكاف را از نو شروع كند و اگر در روز سوم انجام دهد آن را تمام كند و بعد از سر بگيرد. و هر وقت اعتكاف را باطل كند، چنانچه واجب معيّن باشد قضاى آن واجب است و لازم نيست فوراً قضا كند، اگر چه احوط (استحبابى) است و اگر واجب غير معيّن باشد، از سرگرفتن آن واجب است. و همچنين اگر اعتكاف مستحب را بعد از روز دوم باطل كند، قضاى آن واجب است و اما قبل از آن، چيزى بر او نيست، بلكه مشروع بودن قضاى آن محل اشكال است. البته در صورتى بايد اعتكاف واجب را قضا كند يا از سر بگيرد كه دست برداشتن از آن را- به نحوى كه گذشت- شرط نكرده باشد وگرنه قضا و از سرگرفتن لازم نيست.

مسأله ٣- اگر اعتكاف واجب را به واسطه جماع باطل كند، هرچند در شب باشد، بايد كفّاره بدهد و همچنين است در مورد اعتكاف مستحب بنابر احتياط (واجب) اگر بدون دست برداشتن از اعتكاف جماع كند و اما اگر با دست برداشتن از اعتكاف جماع كند، بنابر اقوى كفّاره ندارد- چنان كه در ساير محرّمات كفّاره واجب نيست- اگر چه احوط (استحبابى) است. و كفّاره اعتكاف مانند كفّاره ماه رمضان است اگر چه احتياط (مستحب) آن است كه مانند كفّاره ظهار ترتيبى باشد.