نقل است که چون آخر عمر او بود ناپيدا شد ، چنانکه به تعيين پيدا نيست . خاک او بعضي گويند در بغداد است ، و بعضي گويند در شام است ، و بعضي گويند آنجاست که خاک لوط پيغامبر صلي الله عليه وسلم که به زير زمين فرو برده است با بسيار خلق ، وي در آنجا گريخته است ، از خلق . و هم آنجا وفات کرده است .

نقل است که چون ابراهيم را وفاتت رسيد هاتفي آواز داد :الا ان امان الارض قد مات . آگاه باشيد که امان روي زمين وفات کرد ، همه خلق متحير شدند تا اين چه تواند ؟ تا خبر آمد که ابراهيم ادهم قدس الله روح العزيز وفات کرده است .

١٢

ذکر بشر حافي رحمة الله عليه

آن مبارز ميدان مجاهده ، آن مجاهز ايوان مشاهده ، آن عامل کارگاه هدايت ، آن کامل بارگاه عنايت ، آن صوفي صافي ، بشر حافي رحمة الله عليه ، مجاهده اي عظيم داشته است و شاني رفيع ، و مشار اليه قوم بود . فضيل عياض دريافته بود ، و مريد خال خود بود ، علي بن حشرم ، و در علم اصول و فروع عالم بود . مولد او از مرو بود . به بغداد نشستي و ابتداي توبه او آن بود که شورطده روزگار بود . يک روز مست مي رفت . کاغذي يافت بر آنجا نوشته بسم الله الرحم الرحيم . عطري خريد و آن کاغذ معطر کرد و به تعظيم آن کاغذ را در خانه نها د . بزرگي آن شب به خواب ديد که گفتند :بشر را بگوي طيبت اسمنا فطيبناک و تجلت اسمنافتجعلناک طهرت اسمنا فطهرناک فبعزتي لاطيبن اسمک في الدنيا و الاخرة.آن بزرگ گفت :مردي فاسق است . مگر به غلط مي بينم .

طهارت کرد و نماز بگزارد وب ه خواب رفت ، همين خواب ديد . همچنين تا بار سوم بامداد برخاست ، وي را طلب کرد . گفتند به مجلس خمر است .

رفته خانه اي که در آنجا بود . گفت :بشر آنجا مي بود ؟

گفتند :بود . ولکن مست است و بي خبر .

گفت :بگوييت که به تو پيغامي دارم .

گفت :پيغام از که داري ؟

گفت :پيغام از خداي .

گريان شد . گفت :آه ! عتاب دارد يا عقابي کند .

گفت :باش تا ياران را بگويم .

با ياران گفت :اي ياران ! مرا خواند . رفتم و شما را بدرود کردم که پيش هرگز مرا در اين کار نبينيد .