و نيز از پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله) نقل شده كه كفشهاى زيبائى پوشيدند و از زيبائى آن خوششان آمد، پس سجده كرده و فرمودند: تواضع و فروتنى كردم براى پروردگارم تا غضب نكند بر من. سپس كفشها را خارج كرده و به اولين سائلى كه ديدارش كرد، دادند، و به مولى على (عليه السلام) امر

فرمودند كفشى كه ارزان‌قيمت باشد براى ايشان خريدارى نمايد، و چنين كرده و پوشيدند. [٢]

از بزرگى نيز نقل شده كه در باغ نماز مى‌خواند و پرنده‌اى آمد و از اين شاخه به آن شاخه پريدو چشم و فكر او را به دنبال خود از اين شاخه به آن شاخه برد، و شك كرد در ركعات نماز كه چند ركعت خوانده، باغ را در راه خدا داد، و گفت اين باغ را كه مانع توجه من است نمى‌خواهم. [٣]

درباره ديگرى گفتند كه در زير درختى خواست با دلى صاف و فكرى آرام نماز گزارد، و صداى گنجشكها ذهن او را مشوش مى‌كرد، و دائماً با چوبدستى كه در دست داشت، آنها را به پرواز درمى‌آورد تا فكر خود را برگرداند، ولى باز دوباره گنجشكها برمى‌گشتند، و روى درخت به صدا درمى‌آمدند، وقتى ديد فائده ندارد، درخت را از ريشه كند، تا منشأ جاذبه از بين برود. [٤]

[١]. محجة البيضاء، جلد ١، صفحه ٦- ٣٧٥؛ مرحوم فيض در ذيل روايات مربوط به پيامبر (صلى الله عليه و آله) فرمود: نسبت امثال اينها به پيامبر (صلى الله عليه و آله) شايسته جلالت قدر او نيست (زيرا مقام او بزرگتر از اين است كه به اينها مشغول شود) و اينها شبيه به چيزهائى است كه اهل‌سنت و عامّه براى دفاع از پيشوايان خود ساخته‌اند چنانكه عادت آنها است و العلم عندالله. ولى به نظر مى‌رسد نمى‌شود اين روايات را با اين صراحت ردّ كرد زيرا اگرچه جلالت پيامبر (صلى الله عليه و آله) قابل انكار نيست ولى هر چه به اندازه خود در نفس مؤثر است، گرچه اشتغال به يك انگشتر يا جامه زيبا مثل اشتغال ما به آن نيست بعلاوه ممكن است اينها سرمشقى براى ديگران باشد.

[٢]. محجة البيضاء، جلد ١، صفحه ٦- ٣٧٥.

[٣]. محجة البيضاء، جلد ١، صفحه ٦- ٣٧٥.

[٤]. محجة البيضاء، جلد ١، صفحه ٦- ٣٧٥ ..