لذا مرتب توصيه مى‌شد كه در راه دين حق استوار و ثابت‌قدم بوده، و با محكمى احكام را تلقّى كنند، بافت اجتماعى آنها به نحوى شده بود كه بايد با توصيه‌هاى مكررّ ترميم مى‌شد.

حديثى در تفسير برهان از امام صادق (عليه السلام) رسيده كه شاهد اين مسئله است‌

«انَّ بَنى اسرائيل كانُوا اذا دَخَلَ وَقْتَ الصَّلاة دَخَلوها مُتَماوِتين كانّهم مَوتى فَانزل اللّه على نَبِيّه (صلى الله عليه وآله) خُذْ ما آتيتُك بقوه فاذا دَخَلَتِ الصّلاة فَادخُل فيها بحايد و قوّة»:

«بنى اسرائيل وقتى وقت نماز مى‌رسيد، مثل افراد مرده وارد اين وقت مى‌شدند، گويا آنها مرده‌اند، پس خداوند بر پيامبرشان اين عبارت را نازل كرد، كه آنچه بر تو نازل شده، با قوت بگير (مانند فرد زنده نه مثل انسان مرده) پس زمانى كه داخل نماز شدى با قدرت و نيروو نشاط داخل شو». [١]

در روايتى از امام صادق (عليه السلام) در همان تفسير برهان رسيده كه مراد از «قوّت» در آيات مربوط به بنى‌اسرائيل چيست؟ آيا قوه در بدنها يا قوه در قلبها؟ حضرت فرمودند:

«فيهما جميعاً»:

در هر دو. [٢]

علاوه بر اين كه نيرو و قدرت اعم از بدن و قلب است، اعم از امور دنيوى و اخروى نيز هست، يعنى دستورات اسلام را چه در رابطه با امور دنيوى، و چه اخروى، بايد با قوت گرفت؛ مثلا هم درباره نماز ديديم اين دستور داده شده بود، و هم در مورد طلب روزى و رزق اين دستور آمده است، در ذيل روايت اول در تفسير برهان آمده كه امام صادق (عليه السلام)

آيه فوق را براى طلب رزق خواندند و فرمودند: «زمانى كه رزق تو قطع شد، با قوت و نشاط و دلگرمى به دنبال آن رو، و طلب كن»

«ثم ذكرها

[١]. تفسير برهان، جلد ٩، صفحه ٤٥ ذيل آيه ١٧١، سوره اعراف، روايت دوم را نيز صاحب تفسير اطيب البيان در ذيل آيه ٦٣ سوره بقره در جلد ٢ تفسير خود از صفحه ٥٠ از عياشى و محاسن نقل كرده است.

[٢]. تفسير برهان، جلد ٩، صفحه ٤٥، ذيل آيه ١٧١ اعراف، روايت دوم را نيز صاحب تفسير اطيب البيان در ذيل آيه ٦٣ سوره بقره در جلد ٢ تفسير خود از صفحه ٥٠ از عياشى و محاسن نقل كرده است ..