اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٣ - ٣٤- أتقياء

گر آه نيمه شب جانسوز باشد

فروزان دل ز شمع روز باشد

اگر شب، عشقبازان بى‌قرارند

چو روز آيد در آغوش نگارند

شب است از ناله جانسوز عشاق‌

هزاران راز دارد روز عشاق‌

شب ار نقش فلك گردد هويدا

همه راز جهان روز است پيدا

شب ار سازد فلك را حيرت‌انگيز

شود جامش ز مهر روز لبريز

شب ار در زلف خوبان پيچ و تابست‌

ز مهر رويشان روز آفتابست‌

بدين طلعت كه خورشيد جان است‌

كجا چون روز، شب را روى زيباست‌

هزار اختر گر افروزد گهروار

شكوه روز كى دارد شب تار

به روز آيد گل و سنبل به بازار

به دنبالش دل و ديده خريدار

به روز آيد حساب عدل و كيفر

شب است آشوب را دل، فتنه را سر

دهد روز آيت نور آسمان را

كشد شب در خم نيلى جهان را

شب انگيزد هزاران فتنه در دل‌

سپاه روز سازد حل مشگل‌

به روز آواى بيداران به گوش است‌

به گوش شب زبيماران خروش است‌

چو خوش گفت آن حكيم نغز گفتار

كه شب باشد بلاى جان بيمار

الهى تا كى از روز و شب و عشق‌

همى نالى چو بيمار از تب عشق‌

به شب بيدار باش و روز هشيار

تنازع را به حكم عشق بگزار

كه گر شب ره به جانان بازجوئى‌

همان خوشتر كه راه شام پوئى‌

و گر روز آيدت رهبر بدان يار

نكوتر روز باشد از شب تار

مكن با روز و شب اى عشق پرخاش‌

شب و روزى به ياد دوست خوش باش‌

شب و روز آيت زلف و رخ اوست‌

جان آئينه پيش طلعت دوست‌

چو روز آيد ز دانش هوشيارند

به تحويلات گردون بردبارند