اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٠ - عواقب زياد خنديدن

فانّه يُميتُ القلب»:

«از خنده زيادى‌

بپرهيزيد كه قلب را مى‌ميراند». [١] مولى على (عليه السلام) نيز فرمودند:

«كَثُرَ ضِحْكُه مات قَلبُه»:

«كسى كه خنده‌اش زياد شود، قلبش مرده است». [٢]

٣- موجب محو ايمان مى‌شود رسول گرامى (صلى الله عليه و آله):

«كَثْرَةُ الضِّحَكِ يَمحُو الايمان»:

«خنده زياد ايمان را محو مى‌كند». [٣]

٤- موجب از بين رفتن هيبت و وقار انسان مى‌شود. مولى على (عليه السلام) مى‌فرمايند:

«مَنْ كَثُرَ ضِحْكُه ذَهَبَتْ هِيْبَتُه»:

«كسى كه خنده او زياد شود، هيبت و ابهّت او مى‌رود». [٤] در جاى ديگر مى‌فرمايند:

«كثرة ضحك الرجل تُفْسِد وَقارَه»:

«زيادى خنده مرد، وقار او را فاسد مى‌كند».

٥- خنده زياد موجب وحشت همنشين و زشت كردن رهبر و رئيس مى‌شود: امام متقيان على (عليه السلام) مى‌فرمايند:

«كثرة الضحك يوحش الجليس و يَشين الرئيس»: [٥]

خنده زيادى اعتماد دوست و همنشين انسان را نسبت به انسان كم و موجب وحشت او در همنشينى مى‌شود»، زيرا زياد خنديدن مناسب انسان عاقل و متين نيست و موجب بى وقارى رهبر مى‌گردد.

٦- خنده مستانه موجب گريه در قيامت و گريه بر گناه مايه سرور و خنده در قيامت است. امام صادق (عليه السلام) فرمودند:

«كم ممّن اكثر ضحكه لاعبا يكثر يوم القيامة بكاؤه و كم ممّن اكثر بكائه على ذنبه خائفا يكثر يوم القيامه فى الجنَّة سروره و ضحكه»:

«چه بسيار از كسانى كه خنده را از روى بازى و شوخى زياد كردند و روز قيامت گريه آنها زياد است و چه بسيار از كسانى كه گريه بر گناهشان را از

روى ترس از مقام خداوندى زياد كردند و در روز قيامت در بهشت، سرور و خنده آنها زياد

[١]. بحار الانوار، جلد ٧٦، صفحه ٥٩.

[٢]. غررالحكم.

[٣]. بحار الانوار، جلد ١٤، صفحه ٢٤٩- جلد ٧٦، صفحه ٦٠.

[٤]. بحار الانوار، جلد ٧٧، صفحه ٢٨٥.

[٥]. غررالحكم ..