اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨١ - عواقب زياد خنديدن

مى‌شود». [١]

آرى از خنده مستانه و قهقهه بپرهيزيد، و بالاتر از اين خود شما نيز سخنى نگوئيد و كارى نكنيد كه ديگران اين‌گونه بخندند به اصطلاح خود را دلقك بى‌خبران نكنيد!

رسول گرامى (صلى الله عليه وآله) فرمودند:

«انّ الرجلَ لَيَتَكّلمُ بالكلمة فى المَجْلس ليَضْحَكَهم بها فَيهوى فى جَهَنَّم ما بين السماء و الارض»:

«مردى در مجلسى به كلمه‌اى تكلم مى‌كند، تا حاضرين را با آن كلمه بخنداند ولى خودش در جهنم ميان آسمان و زمين رها مى‌شود». [٢]

در جاى ديگر فرمودند: «واى بر كسى كه سخن مى‌گويد و دروغ مى‌گويد، تا عده‌اى را بخنداند، واى بر او واى بر او!» [٣]

مولى على (عليه السلام) مى‌فرمايند:

«ايّاكَ انْ تَذْكُرَ مِنَ الكَلامِ ما كانَ مُضْحكاً و ان حكيتَ ذلك عن غيرك»:

«بپرهيز از ذكر كردن كلامى كه خنده‌آور باشد، گرچه از ديگرى آن را حكايت كنى!» [٤]

امام صادق (عليه السلام) نقل مى‌كنند، در مدينه (در زمان امام سجاد (عليه السلام) مردى بود ياوه‌گو كه كار او خنداندن مردم بود.

امام سجاد (عليه السلام) فرمودند: اين مرد مرا خسته كرده كه به او بخندم، روزى آن حضرت با غلامان عبور مى‌كردند و اين مرد آمد و عباى حضرت را از پشت سر برداشت و رفت، حضرت ملتفت نشدند، ولى غلامان ملتفت شده و او را دنبال كرده و عباء را از او گرفته و نزد حضرت آوردند، حضرت فرمودند

اين كه بود، گفتند: اين مرد ياوه‌گو و مزاح كننده‌اى است كه مردم را مى‌خنداند، فرمودند به او بگوئيد:

«انّ‌

[١]. بحار الانوار، جلد ٧٦، صفحه ٥٩ (در شرح نهج البلاغه خوئى ذيل همين فراز با تفاوتى نقل شده است).

[٢]. بحار الانوار، جلد ٧٧، صفحه ٨٨.

[٣]. همان مدرك.

[٤]. بحار الانوار، جلد ٧٦، صفحه ٦٠- شرح ابن ابى الحديد، جلد ١٦، صفحه ١٢١ ..