اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٣ - معروف در قرآن و روايات

پربركت است كه به نيك و بد مى‌رسد». [١]

عمل نيك نزد خداوند هرگز ضايع نمى‌شود، ابر كار خود را مى‌كند و در چمنزار و بيابان مى‌دهد، ولى در بيابان چيزى نمى‌رويد، اين نروئيدن نقصى براى باران و ابر نيست، نقص براى آن زمين است، عمل نيك انسان هم ضايع نمى‌شود گرچه تا مى‌شود نبايد به انسانى كه قلبش شوره‌زار است، برساند، چون خيرى در آن نيست، ولى اگر رساند هم ضررى نكرده است، مگر اين كه بداند عمل او عاملى بر كجروى و ازدياد گمراهى او مى‌شود.

امام صادق (عليه السلام) فرمودند:

«اصطبغ الخير الى مَنْ اهلُه و الى مَنْ ليس هو مِن اهله فان لم تُصب مَنْ هو اهله فَانت اهْلُه»:

«كار خير را نسبت به كسى كه اهل آن يا غير اهل آن است انجام بده، اگر به فردى كه اهل آن نبود رسيد (ضرر نكرده‌اى) تو اهل خير و معروف هستى». [٢]

از امام هفتم (عليه السلام) نقل شده كه فرمودند: «پدرم دست مرا گرفت و فرمود: اى فرزندم، پدرم محمدبن على (الباقر) (عليه السلام) دست مرا همين‌طور كه من دست تو را گرفته‌ام گرفت و فرمود: پدرم على بن الحسين (السجاد) (عليه السلام) دست مرا گرفت و فرمود: و فرزندم كار خير را نسبت به هر كسى كه از تو طلب خير كرد، انجام بده، اگر اهل خير باشد به موضعش رسانده‌اى و اگر اهل آن نبود تو اهل آن هستى». [٣]

«مُصادف» مى‌گويد: «با امام صادق (عليه السلام) در بين مكّه و مدينه عبور مى‌كرديم، به مردى كه پاى درختى افتاده بود رسيديم، حضرت فرمودند: با من بيا مى‌ترسم عطش به او رسيده باشد، به طرف او رفتيم، مردى بود از «قراشين» كه بلندريش بود، از او پرسيدند، تشنه‌اى گفت بله: حضرت فرمودند: اى مصادف! پياده شو و آب به‌

[١]. بحار الانوار، جلد ٧٨، صفحه ١١٧.

[٢]. بحار الانوار، جلد ٧٤، صفحه ٤١٩ (از رسول اكرم (صلى الله عليه و آله) نيز در صفحه ٤٠٩) نقل شده است.

[٣]. فروع كافى، جلد ٨، صفحه ١٥٢ ..