اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٢ - معروف در قرآن و روايات

هميشگى است» [١] آن است كه در قيامت مى‌توان از آن استفاده برد.

در جاى ديگر مى‌فرمايند:

«عليكم بصنايع المعروف فانّها نِعْم الزاد الى المعاد»:

«بر شما است كارهاى نيك انجام دهيد، زيرا آنها بهترين توشه به سوى معاد و قيامت است!» [٢]

امام صادق (عليه السلام) فرمودند:

«اوّل مَنْ يدخل الجَنّة اهل المعروف»:

«نخستين كسى كه داخل بهشت مى‌شود اهل معروف هستند». [٣]

مولى على (عليه السلام) فرمودند:

«مَنْ كَثُرَت عوارفُه كَثُرَت مَعارِفُه»:

«كسى كه كارهاى نيك و شايسته او زياد شود، ياران او ياد زايد مى‌شود». [٤] «عوارف» جمع «عارفه» به معنى كار نيك و مَعارِفُ الرجل‌ يعنى دوستان و ياران آن مرد.

كار نيك را بايد انجام داد و تا مى‌شود بايد آن را به اهلش رساند، زيرا مولى على (عليه السلام) فرمودند:

«لا خَير فى المعروف الى غَير عَروف» [٥]

«خيرى در كار نيك كه براى غير اهل آن انجام گيرد نيست» عَروف، به معنى عارف است، يعنى كسى كه معروف را نمى‌شناسد و با عمل نيك آشنائى ندارد، اهل آن نيست و مستحق آن نيز نمى‌باشد.

ولى باز كار نيك انسان گرچه به غير اهلش برسد، از بين نرفته است فرد خَيِّر ثواب خود را دارد، مردى در نزد امام حسين (عليه السلام) گفت: عمل نيك و معروف اگر به غير اهلش برسد، ضايع مى‌شود؛ حضرت فرمودند:

«ليسَ كذلك، ولكن تَكونُ الصَنيعة مثلَ وابِلِ المَطَر تُصيبُ البّرَ و الفاجِر»:

«اين طور نيست؛ لكن كار نيك مثل باران‌

[١]. غررالحكم.

[٢]. مستدرك، جلد ٢، صفحه ٣٩٤.

[٣]. بحار الانوار، جلد ٧٥، صفحه ١٤٠- جلد ٩٦، صفحه ١٨٢.

[٤]. غررالحكم.

[٥]. غررالحكم ..