اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٢ - ٦٩- كم خورى و اعتدال در غذا

نخستين قدم براى مهيا شدن در مسير سير و سلوك، پرهيز كردن از خوردن بيش از حدّ لازم است تا بتوان هميشه خود را مهياى خضوع و خشوع و عبادت نمايد.

در مقدار خوردن و اعتدال در آن، بايد مثل همه كارها به اسوه‌هاى اخلاق و راهيان راه الهى توجه كرد، پيامبران و اوليائى كه با روش و سير خود راه را به ما نشان مى‌دهند.

مولى على (عليه السلام) در ذيل خطبه ١٥٩ [١] در مورد چند پيامبر بزرگوار الهى چنين مى‌فرمايد:

در مورد حضرت موسى كليم اللّه مى‌فرمايد: آن حضرت مى‌گفت: رَبِّ إِنِّى لِمَا أَنزَلْتَ إِلَىَّ مِنْ خَيْر فَقِيرٌ: «پروردگارا، به آنچه از خير و نيكوئى برايم فرستادى فقير و محتاجم». [٢]

سوگند به خدا موسى (عليه السلام) از خدا نخواسته بود، مگر نانى را كه بخورد، زيرا گياه زمين را مى‌خورد، و به جهت لاغرى بيش از اندازه، سبزى گياه از زير پوست او ديده مى‌شد.

درباره حضرت داود (عليه السلام) كه صاحب مزامير و زبور و خواننده اهل بهشت است مى‌فرمايد به دست خود از ليف خرما زنبيل مى‌بافت‌ [٣] و به همنشينان خويش‌

[١]. خطبه ١٥٩ فيض الاسلام و ١٦٠ صبحى صالح.

[٢]. سوره قصص، آيه ٢٤ (اكثر مفسرين گفته‌اند مراد از آن خيرى كه نازل بر حضرت موسى (عليه السلام) شد طعام و غذا بود و اين حرف را روايت تفسير صافى و تفسير عياشى از امام صادق (عليه السلام) تائيد مى‌كند كه حضرت فرمودند موسى (عليه السلام) از خدا طعام خواست (سَأَلَ الطعام) و در تفسير صافى گفته در «اكمال» روايت شده كه موسى (عليه السلام) درخواست طعام مى‌كرد در حالى كه نياز به نصف خرما داشت و در مجمع البيان، از ابن‌عباس نقل كرده كه حضرت موسى (عليه السلام) اين نبىّ خداوند نصف نان از خدا درخواست مى‌كرد تا استقامت و توانائى خود را حفظ كند (سأَلَ نبىُّ اللّه فِلْقَ خُبز يُقيم بِه صُلبَه) (شرح نهج‌البلاغه خوئى، جلد ٩، صفحه ٣٦٨).

[٣]. مرحوم مجلسى در بحار الانوار مى‌فرمايد: شايد اين زنبيل بافى، قبل از آن بوده كه آهن به دست او نرم شود (زيرا خداوند آهن را براى او نرم كرد تا زره ببافد) ..