اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٠ - ٦٩- كم خورى و اعتدال در غذا

زندگى اخروى نيست.

در كتاب مصباح الشريعة و مفتاح الحقيقة در باب ٤١ چنين آمده است:

«قِلَّةُ الاكْلِ مَحْمُودٌ فى كُلِّ حال وَ عِنْدَ كُلِّ قَوْم لأَنّ فيه مَصْلحةً للظّاهرِ وَ الباطِن وَ المَحْمُود مِنَ المَاكُولات ارْبَعَةٌ، ضَرُورةٌ و عُدّة و فُتُوح و قُوَّة، فالاكْل الضّرورى للأصْفِياء و العُدَّة لقوام الاتْقياء و الفُتُوحُ لِلمُتَوَكّلين و القُوَّةُ لِلمؤمنين وَ لَيسَ شى‌ءٌ أضَرَّ عَلى قلب المؤمن مِنْ كَثْرَةِ الاكْلِ فَيُورِثُ شَيئَين قَسْوَةُ القَلْبِ وَ هَيَجانُ الشَّهْوَةِ والجوع إدامُ لِلمؤمنين وَ غَذاءٌ لِلرُّوح و طَعامٌ لَلْقَلْبِ وَ صحَّة لَلْبَدَنْ».

«كم خوردن در هر حالى و نزد هر قوم و دسته‌اى پسنديده است، زيرا در آن صلاح و خير ظاهر و باطن است و آنچه از انواع خوردنيها مطلوب و پسنديده است چهار است:

١- خوردن ضرورى، كه آن براى انبياء (عليهم السلام) و فراد برگزيده است.

٢- خوردن عدة كه به معناى مهيا شدن براى امر ديگر است و اين براى پرهيزگاران است كه خوراك را مقدمه انجام وظيفه قرار مى‌دهند.

٣- خوردن فتوح كه وسيله گشايش امور تكيه كنندگان به حق است.

٤- خوردن قوّت است كه براى توانائى و نيرو گرفتن مؤمنين است. چيزى زيان‌آورتر بر قلب مؤمن از پرخورى نيست، كه موجب قساوت و سنگدلى قلب و هيجان و شعلهور شدن شهوت مى‌شود و گرسنگى خورشت مؤمنين و غذاى روح و طعام قلب و سلامتى بدن است». [١]

شرح بيشتر كلمات فوق اين است كه: غذا خوردن سه مرتبه دارد:

١- يك بار به منظور لذت بردن از غذا و طعام است و بس و اين موافق طبع حيوانات است كه تا آنجا كه از غذا لذّت‌

مى‌برند، مى‌خورند و هيچ‌گونه رعايت بهداشت و تندرستى و يا ملاحظه روحانيت و معنويت نمى‌كنند.

[١]. مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقة، ترجمه و شرح مصطفوى، صفحه ١٧٠ ..