اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٤ - ٥٢- پرهيزگاران طالب حلالند

چنين بخواه‌ «اسئلك من رزقك الواسع»: «از رزق و روزى واسع تو درخواست و طلب مى‌كنم». [١]

در روايت است كه وقتى پيامبر (صلى الله عليه و آله) از مردى خوشش مى‌آمد از او سؤال مى‌كردند، شغل و حرفه تو چيست؟ اگر مى‌گفت شغلى ندارم، مى‌فرمود «سقط من عينى»: «از چشم من افتاد». [٢]

اين روايات اهتمام پيامبر (صلى الله عليه و آله) را به كسب و كار از طريق حلال روشن مى‌كند و اين كه حاضر نبودند، حتى لحظه‌اى يك فرد انگل و سربار جامعه باشد.

در حديثى از پبامبر (صلى الله عليه و آله) آمده‌

«مَنْ اكتسب مالا مِنْ غير حِلّه كانَ زادهَ الى النار»:

«كسى كه كسب مال از طريق غير حلال كند، آن مال زاد و توشه او بسوى آتش جهنم است». [٣] يعنى در مسير قيامت مال حلال زاد و توشه افراد بهشتى است، و مال حرام زاد و توشه افراد جهنمى و هر دسته از اينها با اين غذاى سفر، به مقصد خود بهشت و جهنم مى‌رسند.

در حديثى ديگر از آن بزرگوار آمده‌

«مَنْ اكَلَ الحَلالَ ارْبَعينَ يوماً نَوّر اللّه قَلْبَه»:

«كسى كه چهل روز غذاى حلال بخورد، خداوند قلب او را نورانى كند». [٤]

اين روايت ناظر به همان اثرى است كه گفتيم لقمه حلال بر روان و روح و قلب آدمى دارد، لقمه حلال تا چهل روز نورانيت در قلب ايجاد مى‌كند، و در مقابل لقمه حرام تاريكى و گرفتگى و افسردگى دل را به همراه دارد.

استاد مى‌فرمودند در مسجد الحرام جوانى دامن مرا گرفت و گفت نمى‌دانم، چرا حال دعا در اين مكان پر عظمت كه همه حال دعا و انابة دارند من ندارم، گفتم:

[١]. سفينة البحار، جلد ١، ماده «حلل».

[٢]. سفينة البحار، جلد ١، ماده «حلل».

[٣]. سفينة البحار، جلد ١، ماده «حلل».

[٤]. سفينة البحار، جلد ١، ماده «حلل» ..