اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٦ - ٤١- ٤٢- از ستايش ديگران بيمناكند

چو آنان را بنيكوئى ستايند

بينديشند و بر نيكى فزايند

همى گويند در پاسخ كه ما را

سريرت هست بر خويش آشكارا

به خود مائيم داناتر ز اغيار

ز ما به داند آن داناى اسرار

پس آن گه با نياز عشق دمساز

همى گويند كاى داناى هر راز

تو با گفتارشان بر ما مپيچى‌

كه هيچى را ستايش كرده هيچى‌

همى گويد به دل كه‌اى پاك يزدان‌

مرا برتر زهر پندار گردان‌

نكوتر ساز ما را ازين گمان‌ها

الا اى از تو نيكو جسم و جانها

ببخشا آنچه مستور است از ايشان‌

زكار زشت و افكار پريشان‌

مرا نيز اى نكويان را دل آرام‌

نگيرد جز به الطاف دل آرام‌

چو آن فرزانگان هشيارى ام بخش‌

وز اين خواب گران بيدارى ام بخش‌

هر آن زشتى كه دارم مستتر ساز

درون از برونم خوب‌تر ساز

به نور عشق جانم را بيفروز

شبم اى ماه گردان غيرت روز