اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢١ - راضى نبودن به عمل كم و زياد نديدن عمل كثير

ثَوَابِهِ وَ أَخافُ عَلَيكُم مِنْ عِقابِه»:

«به خدا قسم اگر ناله زنيد مانند شترى كه فرزندش را گم كرده، و صدا بلند كنيد مانند صداى كبوتر در حال ناراحتى و فرياد زنيد فرياد رهبانانى كه گوشه‌اى براى عبادت انتخاب كرده‌اند و اموال و اولاد را در راه خدا دهيد به خاطر نزديكى و قرب به خداوند، و

ارتفاع درجه در نزد او، يا آمرزش گناهى كه كتابهاى الهى ثبت كرده، و رسولانش و ملائكه حفظ كرده‌اند، بسيار قليل است، در مقابل آن ثوابى كه براى شما اميد دارم و عذابى كه بر شما مى‌ترسم. [١] يعنى اگر اين همه كار كنيد، براى تقرّب به خدا، يا آمرزش گناهى، بسيار كم است».

در اينجا به چند حديث كه مرحوم خوئى در ذيل اين فراز در شرح خود آورده، اشاره كنم كه خالى از لطف نيست:

١- از امام باقر (عليه السلام) نقل شده كه فرموند:

«ثلاثٌ قاصِماتُ الظَّهر: رَجُلٌ استكثَر عمله و نَسِىَ ذنوبَه و أُعجِبَ بِرَأيه»:

«سه چيز شكننده كمر است: مردى كه عمل خود را كثير شمارد و گناهانش را فراموش كند، و عجب او را گرفته و از رأى و عمل خود خشنود باشد». [٢]

٢- از امام صادق (عليه السلام) است كه فرمودند: «ابليس گفته اگر در سه مورد بر فرزند آدم (عليه السلام) تسلط يابم ديگر باكى از اعمال او ندارم زيرا عملش غير مقبول است؛ زمانى كه عمل خود را بسيار شمارد و گناهان خود را فراموش كند، و عجب او را بگيرد». [٣]

٣- سماعه گويد سمعت اباالحسن (عليه السلام) يقول:

«لا تَسْتَكْثِروا الخَيْر و لا تَستَقِلوّا قَليل الذّنُوب»

شنيدم از اباالحسن (عليه السلام) ظاهراً امام هفتم (عليه السلام) باشند مى‌فرمود «عمل خير را زياد نشماريد و كوچكترين گناهان را هم كوچك نشماريد». [٤]

[١]. نهج‌البلاغه خطبه ٥٢، صبحى صالح- شرح نهج البلاغه خوئى، جلد ١٢، ذيل همين فراز.

[٢]. شرح نهج‌البلاغه خوئى، جلد ١٢، صفحه ٣- ١٣٢.

[٣]. شرح نهج‌البلاغه خوئى، جلد ١٢، صفحه ٣- ١٣٢.

[٤]. شرح نهج‌البلاغه خوئى، جلد ١٢، صفحه ٣- ١٣٢ ..