ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٨٢ - تفسير

ايمان آوردند. فرمود:( وَ أَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ‌) و آنكه بعضى از ما نيكوكارند و ايشان آنهايى هستند كه عمل صالح مخلصانه انجام دادند.( وَ مِنَّا دُونَ ذلِكَ‌) ابن عبّاس و قتاده و مجاهد گويد: و برخى از ما در رتبه كمتر صالحون هستند.

(كُنَّا طَرائِقَ قِدَداً) ابن عبّاس و مجاهد گويند: يعنى فرقه‌هاى بسيار در مذاهب مختلفه و هواهاى متفرّقه از مسلمان و كافر و صالح و پائين‌تر از صالح و ....

سعيد بن جبير و حسن گويند: قددا. يعنى رنگهاى بسيار گوناگون و بعضى گفته‌اند فرقه‌ها و گروهاى مخالف كه هر گروهى مخالف و مباين با ديگرى است چنانچه قدّه‌ها برخى ميان با برخى ديگر (قدّه سرطانى با قدّه چربى مباين است).

سدى گويد: جنّيان هم مانند شما در ميان‌شان قدريّه و مرجئه، و رافضيّه و شيعه و و و ميباشد.

(وَ أَنَّا ظَنَنَّا) و آنكه ما دانستيم و يقين كرديم.

و( أَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ‌) يعنى هرگز ما نتوانيم خدا را در روى زمين عاجز كنيم هر گاه او قصد ما نمايد.

(وَ لَنْ نُعْجِزَهُ هَرَباً) يعنى نتوانيم هرگز او را از جهت فرار خود عاجز كنيم او هر جا باشيم ما را خواهد گرفت.

(وَ أَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدى‌ آمَنَّا) و آنكه چون ما قرآن را شنيديم ايمان آورديم بآن. اقرار كردند به اينكه چون قرآنى كه در آن هدايت است تصديق كردند آن را. سپس گفتند.

(فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ‌) پس كسى كه تصديق كند توحيد پروردگارش و او را