ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٧ - مقصود و تفسير

مضطرب ميشود بالاى آن در حالى كه مردم در آن فرو ميروند تا اينكه بپائين آن مى‌افتند.

و المور: بمعنى تردّد در رفتن و آمدن است مانند موج.

(أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً) آيا مأمون هستيد كسى را كه در آسمانست اينكه بفرستد بر شما بادى را كه داراى سنگ و ريگ باشد چنانچه بر سر قوم لوط از آسمان سنگ فرستاد.

و بعضى گفته‌اند: ابرى كه بر شما سنگ ببارد.

((فَسَتَعْلَمُونَ)) پس در اين هنگام ميدانيد( كَيْفَ نَذِيرِ) يعنى چگونه است ترسانيدن من هر گاه عذاب را معاينه كرديد.

(وَ لَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ‌) و همانا بتحقيق تكذيب كردند مردمى كه قبل از ايشان بودند پيامبران مرا و انكار كردند وحدانيت و يكتايى مرا.

(فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ) پس چگونه بود عقوبت من و دگرگونى نعمتهايى كه بايشان دادم.

و بعضى گفته‌اند: چگونه ديديد انكار مرا بر ايشان بهلاك كردن و بيچاره كردنشان سپس خداوند سبحان اعلان كرد قدرت خود را بر خسف و باريدن سنگ بر ايشان. بقول خودش و فرمود:

(أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صافَّاتٍ‌) آيا نظرى به پرنده نميكنند كه بالاى سر آنها بالهاى خود را صاف گسترده.

((وَ يَقْبِضْنَ)) و بعد از گشودن مى‌بندد و اين معناى پرواز است كه پرنده بال خود را گشوده و ببندد. يعنى به پاهايشان زده و يك بار بالشان را گشوده و بار ديگر آن را مى‌بندد پس فضاء هواء براى پرنده مثل آب است‌