ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٨٣ - ترجمه

ترجمه:

١- اى پيغمبر هر گاه خواهيد زنان را (كه صغيره و يائسه و حامله نباشند) طلاق گوئيد پس ايشان را در مدّتشان (در وقت پاكى ايشان از حيض بشرطى كه در آن پاكى با آنان مقاربت و آميزش نكرده باشيد) طلاق دهيد و ايّام عدّه را بشمريد و از (عذاب) خدا پروردگارتان پرهيز كنيد و آنان را (كه طلاق رجعى داده‌ايد) از خانهايشان بيرون مكنيد و ايشان نيز (از آن جا) بيرون نروند مگر آنكه آن زنان گناهى آشكار بجاى آرند اين مرزهاى خداست و هر كه از حدود خدا درگذرد قطعا بخويشتن ستم كرده است تو نميدانى شايد خدا پس از اين (طلاق رجعى) پيش آمدى تازه (مرد را پشيمان كند يا دوستى زن را در دل او) پديد آرد.

(٢) و چون زنان (طلاق داده شده) بآخر عدّه خويش رسيدند به نيكويى ايشان را نگاه داريد (بخوشى رجوع كنيد) يا به نيكويى از ايشان جدا شويد و (چون طلاق دهيد) دو نفر مرد عادل از خودتان را گواه بگيريد و (اى گواهان بوقت حاجت) براى رضاى خدا اداى شهادت كنيد، اين (حكم) پنديست هر كسى را كه بخدا و روز رستاخيز ايمان آورد و هر كه از خدا بترسد براى او خلاصى قرار ميدهيد.

(٣) و از آنجا كه گمان نبرد روزى ميدهد و هر كه توكّل بخدا كند پس او را بس است البتّه خدا بآنچه خواهد از تدبيرش ميرسد بطور قطع خدا براى هر چيزى اندازه‌اى قرار داده است.

(٤) و از زنان شما كه از خون ديدن (بواسطه پيش آمدى) نوميد گشته‌اند اگر بشك افتاده‌ايد (كه بواسطه كثرت سنّ است يا بواسطه عارضه‌