ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٦٧ - تفسير

براى ايشان از برهان آوردن و روشن نمودن از بيان بيشترى كه ايشان را دعوت برشد و هدايت نمايد.

(وَ اللَّهُ غَنِيٌّ حَمِيدٌ) يعنى: بى‌نياز است از اعمال شما بآنچه نعمت بر شما داده شكر خواه شماست.

بعضى گفته‌اند: حميد است يعنى محمود و پسنديده است در تمام افعالش براى اينكه همه آنها احسانست، سپس خداوند سبحان حكايت گفتار كفّار را نموده و فرمود:

(زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا) ابن عمر گويد زعم مرادف دروغ است، و شريح گويد زعم كنايه از دروغ است، خداوند سبحان بيان نمود بعض چيزها را كه براى آن كفر را بر ايمان اختيار كردند و آن اينست كه ايشان اقرار به بعث و نشور نكردند پس پيامبر را امر نمود كه ايشان را تكذيب نمايد و فرمود:

((قُلْ)) بگو اى محمد.

(بَلى‌ وَ رَبِّي‌) يعنى و قسم به پروردگارم.

((لَتُبْعَثُنَّ)) يعنى: مؤكد نمود تكذيب آنها را بقول خودش" بلى و به قسم، سپس قسم را مؤكّد نمود بلام و نون و فرمود:

(ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِما عَمِلْتُمْ‌) يعنى: هر آينه البتّه شما را خبر داده شد، و باعمالتان محاسبه گرديده و پاداش داده خواهيد شد بر آن.

((ذلِكَ)) و اين بعث و حساب با جمع كردن شما و پاداش دادن بشما.

(عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ) آسان و سهل است بر خدا و مشقتى او را نيست‌