ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥١ - تفسير

و متعبد به صبر و بردبارى مينمايد تا اينكه صبر كنند و مأجور شوند، و به ثواب و عاقبت خوب برسند.

(وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَفْقَهُونَ‌) و لكن منافقان حقيقة نميفهمند بجهت جهلشان بوجوه حكمت.

بعضى گفته‌اند: يعنى آنها نميدانند كه امر خدا چنين است وقتى اراده بچيزى نمايد و بگويد بشو، پس فورا ميشود.

(يَقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنا إِلَى الْمَدِينَةِ) ميگويند كه وقتى ما برگشتيم به مدينه از غزوه بنى المصطلق‌( لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ) خودشان را قصد ميكنند( مِنْهَا الْأَذَلَ‌) رسول خدا و مؤمنين را اراده ميكنند، پس خداوند سبحان آنها را رد نمود به اينكه فرمود:

(وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ‌) به بلند نمودن خدا كتاب خود قرآن و غلبه دادن دينش را بر اديان.

(وَ لِلْمُؤْمِنِينَ‌) به يارى كردن ايشان در دنيا و داخل نمودنشان در قيامت به بهشت.

و بعضى گفته‌اند: يعنى براى خدا عزّتست به ربوبيت او و براى پيامبر عزّتست برسالت او و براى مؤمنان عزّتست به بندگى و خدا پرستى آنان، خداوند باين موضوع خبر داد، آن گاه محقق و مسلّم فرمود كه پيامبر و مؤمنان را عزيز و غالب نموده و شرق و غرب زمين را براى آنان بگشايد.

و بعضى گفته‌اند: عزّت خدا پنج است:

١- عزّت پادشاهى و بقاء ٢- عزّت بزرگى و كبريايى ٣- عزّت بخشش و احسان ٤- عزّت رفعت و بلندى ٥- عزّت جمال و جلال.