ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٠ - تفسير

(سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ‌) يعنى: استغفار براى ايشان و عدم آن يكسانست.

(لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ‌) خداوند ايشان را نميبخشد، براى اينكه ايشان كفر خود را در دل پنهان داشته و اظهار ايمان ميكنند.

(إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ‌) يعنى: خداوند هدايت نميكند بسوى بهشت مردمى كه از دين و ايمان خارج شده‌اند.

حسن گويد: خداوند سبحان خبر داد كه ايشان بر كفر خود ميميرند پس استغفار برايشان نكند و پيغمبر ٦ بر ظاهر حال بشرطى كه توبه كنند و اينكه باطنشان مثل ظاهرشان باشد استغفار ميكرد، پس خداوند تعالى بيان نمود كه با درد دل داشتن كفر و نفاقشان استغفار فايده ندارد، آن گاه فرمود.

(هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لا تُنْفِقُوا عَلى‌ مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ‌) ايشان كسانى هستند كه ميگويند انفاق نكنيد به مردم با ايمان و نيازمند و مستمندى كه در نزد رسول خدا هستند.

(حَتَّى يَنْفَضُّوا) تا اينكه متفرّق و پراكنده از اطراف او شوند، و آنها گفتند بكسانى كه نزد محمد ٦ هستند انفاق نكنيد و لكن خداى سبحان او را بجهت شرافت و بزرگواريش رسول اللَّه ناميد.

(وَ لِلَّهِ خَزائِنُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌) و براى خداست خزينه‌هاى آسمانها و زمين و آنچه در ميان آن دو است از روزيها و مالها و علاقه‌جات، و اگر بخواهد هر آينه آنها را بينياز ميگرداند، و لكن خداى تعالى آنچه اصلح باشد براى ايشان انجام ميدهد و ايشان را به تهيدستى آزمايش نموده‌