ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٩٥

يا پروردگار من براى او مدّت طولانى قرار داده يعنى مهلت و پايانى كه به آن منتهى شود قرار داده. عطاء گويد: اراده كرده كه جز خدا فقط كسى روز قيامت را نميداند.

(عالِمُ الْغَيْبِ‌) يعنى اوست عالم كه ميداند وقت قيامت را( فَلا يُظْهِرُ عَلى‌ غَيْبِهِ أَحَداً) يعنى هيچكس از بندگانش را بر غيبش مطّلع نميكند آن گاه استثناء نموده و فرمود:

(إِلَّا مَنِ ارْتَضى‌ مِنْ رَسُولٍ‌) مگر آن كسى كه از پيامبران پسنديده باشند يعنى پيامبران. بجهت اينكه خدا استدلال ميكند بر نبوّت ايشان به اينكه خبر بغيب ميدادند. براى اينكه نشانه‌اى از معجزه براى ايشان باشد. و مقصود اينست. البتّه كسى كه خدا او را پسنديده و انتخاب براى نبوّت و رسالت نمود پس البتّه او را مطّلع ميسازد بر آنچه ميخواهد از غيبش بر حسب آنچه مصلحت اقتضاء كند. و آن قول خدا است.

(فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً) پس او را البتّه فرشتگان از جلو و پشت سر هستند و خبر ميدهند و رصد طريق است. يعنى قرار ميدهد براى او بعلم پيشين از پيامبرانى كه قبل از او بودند و علم پسين و بعد از او راه و طريقى.

و بعضى گفته‌اند: يعنى حفظ ميكند آنچه را كه رسول را بر آن مطّلع ميكند. پس قرار ميدهد از جلو و عقب او كمينگاهى از فرشتگان كه وحى را حفظ كند از اينكه شياطين آن را استراق كند و بدزدند و آن را بجادوگران بدهند.

و بعضى گفته‌اند: كمينگاهى از جلوى او قرار داده و كمينگاهى از پشت سرش از فرشتگان كه حفظ كند او را از شرّ و مكر دشمنان پس شرّ آنها باو نرسد.

و بعضى گفته‌اند: مقصود بآن جبرئيل ٧ است. يعنى قرار