ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٥٩ - قرائت

بر غرور و جهالتشان سخت مى‌افزودند.

٧- و آنها هم مانند شما آدميان گروهى كافر شده و گمان كردند كه خدا احدى را در قيامت زنده نخواهد كرد.

٨- و جنّيان گفتند (ما از اين پيش) بآسمان برميشديم (تا اسرار روحى را اشراق كنيم) ليكن يافتيم كه در آنها فرشته نگهبان با قدرت و تير شهاب آتشبار فراوان و بسيار است.

٩- و ما (پيش از شنيدن قرآن) در كمين شنيدن سخنان آسمانى و اسرار وحى مى‌نشستيم امّا اينكه هر كه از اسرار وحى الهى سخنى بخواهد شنيد تير شهاب (و آتش قهر) در كمينگاه اوست.

١٠- و ما هنوز نميدانيم كه آيا عاقبت بمردم زمين (با اين مذاهب) شرّ و فساد خواسته‌اند يا كه خداى آنها كه بر آنان (قرآن فرستاده) خير و صلاح آنها را منظور نموده است.

قرائت:

ابو جعفر: قل اوحى الى انه استمع را بفتح الف خوانده و قاريان با او اختلاف نكردند سپس در آيه سوّم و انّه تعالى بفتح و در چهارم. و انه كان يقول بفتح و در آيه ششم و انه كان رجال نيز بفتح و در ما بقى خبر( وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا). و( أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ‌) و انّه لما قام. بكسر قرائت كرده. و راويان از او روايت كردند كه هر چه مربوط و برگشتش بوحى است. آن مفتوح است و هر چه از قول و گفته جنّ بوده مكسور است. و اين قول در قرائت او مستقيم و درست نيست. و ممكن است كه خلل و نقصانى در روايت او باشد.

و ابن عامر و اهل كوفه غير از ابى بكر از قول خداى تعالى انه تعالى تا