ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٤١ - ترجمه

ترجمه:

١٥- آيا نديد كه خدا چگونه هفت آسمان را بطبقاتى (محكم) خلق كرد.

١٦- و در آن آسمانها ماه شب را فروغى تابان و خورشيد روز را چراغى فروزان ساخت.

١٧- و خدا شما را مانند نباتات و گياهان (مختلف) از زمين برويانيد ١٨- آن گاه بار ديگر (پس از مرگ) بزمين بازگردانيد و ديگر بار هم شما را از خاك برانگيزد.

١٩- و زمين را براى شما چون بساط بگسترانيد.

٢٠- تا در زمين راههاى مختلف به پيماييد.

٢١- نوح گفت پروردگارا (با اين همه تبليغ رسالت و اتمام حجّت باز) اين قوم، مخالفت كردند و پيرو كسى شدند كه او خود مال و فرزندش هم جز بر زيانش نيفزود.

٢٢- و بر ضدّ من بزرگترين مكر و حيله بكار بردند.

٢٣- و خلاصه قوم نوح گفتند هرگز خدايان خود را رها نكنيد و بخصوص دست از پرستش (اين پنج بت) (١) ودّ (٢) سواع (٣) يغوث (٤) يعوق (٥) نسر هرگز برنداريد.

٢٤- و آنها بسيارى از خلق را گمراه كردند (نوح در حقّ مشركان نفرين كرد كه خدايا) تو ستمكاران را هيچ چيز بر ضلالت و عذاب ايشان ميفزاى.

٢٥- و آن قوم از كثرت كفر و گناه عاقبت بدريا غرق شدند و بآتش‌