ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٣١ - تفسير

اعراب:

(أَنْ أَنْذِرْ قَوْمَكَ‌). در محلّ نصب است بارسلنا. براى اينكه اصل بان انذر قومك بوده و چون باء ساقط شده فعل افضاء و جمله مصدريّه در محلّ نصب واقع شده. و بعضى گفته‌اند: كه محلّ آن جرّ است اگر چه باء ساقط شده باشد و بيانش در سابق گذشت.

و ممكن است كه اين انّ مفسّره بمعنى اى باشد. و جهارا مصدر و در محلّ حال واقع شده يعنى خواندم آنها را آشكارا و بصداى بلند بسوى توحيد و يكتاپرستى. و قول خدا «مدرارا» منصوب بر حاليّت است‌( لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً). جمله نيز در محل حال است و عامل در حال ضميريست كه در ما لكم است از معناى فعل. وقارا منصوب است به اينكه مفعول ترجون است.

تفسير

خداوند سبحان از خود خبر داده و فرمود:( إِنَّا أَرْسَلْنا) يعنى ما بر انگيختيم‌( (نُوحاً)) برسالت.

(إِلى‌ قَوْمِهِ أَنْ أَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ‌) بسوى قومش كه بترسان قوم خود را قبل از آنكه بيايد ايشان را عذاب دردناك يعنى فرستاديم ما نوح را كه ايشان را اگر ايمان نياوردند بترسانند از عذاب.

حسن گويد: امر فرمود او را كه ايشان را از عذاب دنيا پيش از عذاب آخرت بترساند. سپس حكايت نمود كه نوح آنچه خدا فرمانش داده بود امتثال كرد به اينكه گفت‌( يا قَوْمِ‌) آنها را بخود نسبت داد پس مثل اينكه فرمود شما فاميل و خويشان من هستيد آنچه شما را ناراحت كند و براى شما بد باشد مرا ناراحت ميكند. خلاصه خوشى شما خوشى من و بدى شما بدى من است.