ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٢٩ - ترجمه

ترجمه:

بنام خداوند بخشاينده مهربان.

١- البتّه ما نوح ٧ را بسوى قومش برسالت فرستاديم (و امر كرديم) كه قوم را باندرز و پند بترسان پيش از آنكه بر آنان عذاب دردناك فرا رسد.

٢- نوح بامر حقّ آمد و گفت اى قوم من براى شما رسولى (مهربان) هستم كه شما را با بيانى روشن از عذاب قهر خدا ميترسانم.

٣- (و از خيرخواهى ميگويم) كه خدا را بيكتايى بپرستيد.

٤- و پرهيزكار باشيد و مرا پيروى كنيد تا خدا بلطف و كرم از گناهان شما درگذرد و اجلتان را تا وقت معيّن بتأخير افكند كه اجل الهى چون وقتش فرا رسد اگر بدانيد دگر هيچ تأخير نيفتد.

٥- (قوم نوح نگرويدند) پس نوح گفت بار الها من آنچه قوم خود را شب و روز دعوت كردم.

٦- دعوتم و نصيحتم جز بر فرار و اعراض آنها نيفزود.

٧- و هر چه آنان را بمغفرت و آمرزش تو خواندم انگشت بر گوش نهادند و جامه برخسار افكندند و بر كفر اصرار و لجاج ورزيدند و سخت راه تكبّر و نخوت پيمودند.

٨- باز هم آنها را بصداى بلند دعوت كردم.

٩- و آن گاه آنها را آشكارا خواندم و در خلوت و پنهانى تبليغ نمودم (به هيچ وجه اثر نكرد).

١٠- باز گفتم اى مردم بدرگاه خدا (توبه كنيد) و آمرزش طلبيد كه‌