ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٢١ - اعراب

از صخره‌ها و قلبه سنگ‌هاى خشك باش شاهد اين بيت كلمه عزهاة است كه بمعناى بى‌ميلى بآميزش و جماع و ملاعبه با زن آمده.

و از ابى هريره روايت شده كه گفت: پيغمبر ٦ باتّفاق اصحابش بيرون رفتند و ايشان حلقه حلقه و دسته دسته پراكنده بودند پس فرمود: براى چى ميبينم كه شما جماعات پراكنده هستيد.

الاجداث: جمع جدث و آن به معنى قبور و مفرد آن قبر است.

الايفاض: يعنى شتاب كردن.

النّصب: بتى بود كه آن را پرستش ميكردند.

اعشى گويد:

و اين بتى كه مقابل خود قرار داده‌ايد جدّا پرستش نكنيد براى پايان كارتان و خدايى را كه پروردگار توست عبادت نما شاهد اين كلمه نصب است كه بمعناى بت و صنم ميباشد.

اعراب:

(فَما لِ الَّذِينَ كَفَرُوا). ما مرفوع است براى مبتداء بودن و لام خبر آن و در آنست ضمير آن. (و قبلك) در محلّ حال از كفروا يا حال است از مجرور كه:

(للّذين) باشد. بنا بر تقدير فما لهم ثابتين قبلك.

مهطعين حال از ضمير در قبلك است و ممكن است در قبلك كه ظرف باشد براى لام و آن ظرف براى مهطعين باشد و ممكن است كه مهطعين حال بعد از حال و( عَنِ الْيَمِينِ‌). متعلّق بآن باشد و عزين حال بعد از حال باشد و ممكن است كه عن اليمين متعلّق بعزين باشد و معنايش جمع شدگان، از