ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٤٦ - مقصود و تفسير

وقتى كه آن را حبس كند بقطع كردن از آنچه بسوى او ميخواند و كظم خصمه وقتى كه او را جواب ساكت كننده دهد.

العراء: زمين خالى از درخت و روئيدنى است قيس بن جعده گويد:

بلند كردم پاى را و نميترسم لغزش آن را و درآوردم بشهرى كه خالى بود از هر چى لباسم را، شاهد اين بيت كلمه عراء است كه بمعناى زمين و شهر خالى و عارى آمده است.

مقصود و تفسير:

سپس خداوند سبحان پيغمبر ٦ را مخاطب ساخته و بر طريق سرزنش كافرها فرمود:

(أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً) آيا از ايشان پاداشى خواستى و اين عطف است بر آيه‌( أَمْ لَكُمْ كِتابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ‌) ياد كرده خداوند سبحان تمام آنچه بآن محتاجند، پس فرمود اى محمد آيا از اين كافرها پاداشى بر اداء رسالت و دعوت بسوى خدا خواستى.

(فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ‌) يعنى: ايشان از لزوم و پرداخت آن.

((مُثْقَلُونَ)) يعنى حمل كنندگان سنگينى‌ها هستند.

(أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ‌) يعنى: آيا نزد ايشان عملى بصحّت و درستى چيزيست كه ميخوانند و آنها اختصاص بآن داده شده و غير ايشان نميدانند، پس ايشان مينويسند و از هم ارث ميبرند و شايسته است آن را ظاهر كنند، سپس به پيغمبر ٦ فرمود:

(فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ‌) شكيبا باش در ابلاغ رسالت و ترك مقابله كردن با