ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٦ - مقصود و تفسير

و بعضى گفته‌اند: يعنى دوست دارند اگر تو ركون و اعتماد به پرستش بتها نمايى در آنچه دين تو است، و الادهان: بمعناى جريان ظاهر حال است به نزديكى و دوستى با پنهان كردن دشمنى و عداوت و اين مانند نفاق است.

حسن گويد: يعنى دوست دارند اگر تو در دينت با آنها سازش كنى پس آنها هم با تو سازش كنند، سپس فرمود:

((وَ لا تُطِعْ)) يعنى: اى محمد پيروى مكن.

((كُلَّ حَلَّافٍ)) يعنى كسى كه زياد قسم بباطل ميخورد براى كم مبالاتى و التفاتى بضرر دروغ.

((مَهِينٍ)) بر وزن فعيل از مهانت و آن كمى رأى و تميز و تشخيص است و بعضى گفته‌اند: مهين يعنى خوار نزد خداى تعالى و مردم.

ابن عباس گويد: مهين دروغگو است، براى اينكه هر كه شناخته بدروغ گويى شد، خوار و كوچك است.

مقاتل گويد: مقصود وليد بن مغيره است، گويد مالى بر پيغمبر ٦ عرضه داشت تا اينكه آن حضرت از دين اسلام برگردد.

عطاء گويد: مراد اخنس بن شريق است، مجاهد گويد: مقصود اسود بن عبد يغوث است.

((هَمَّازٍ)) ابن عباس گويد: يعنى كسى كه غيبت و عيب‌جويى از مردم ميكند( مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ‌) يعنى: آشوبگرى كه كوشش و جديت بسخن چينى بين مردم كرده و ميان آنها فساد و بعضى را بجان ديگرى مى‌اندازد.

(مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ) يعنى: كسى كه بخيل مال است، ابن عباس گويد: يعنى‌