ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٤ - مقصود و تفسير

ندهند. و براى اينكه كسى كه در حال خلوت گناه را ترك كرد نيز در حال آشكارا ترك خواهد نمود.

(لَهُمْ مَغْفِرَةٌ) براى ايشان آمرزش گناهان ايشان است.

(وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ) يعنى پاداش بزرگ در آخرتى كه فناء و زوالى براى آن نيست.

سپس خداوند سبحان بجهت تهديد كردن گناهكاران فرمود:

(وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ) پنهان كنيد، سخن خود را يا آشكار نمائيد البتّه خدا بآنچه در سينه‌هاست دانا است يعنى او داناى باخلاص مخلص و نفاق منافق است. پس اگر خواستيد سخن خود را اظهار كنيد و اگر خواستيد پنهان نمائيد. پس او داناى به ضمائر دلهاى است و كسى كه رازهاى نهفته در دل را ميداند رازهاى- نهانى قول را هم ميداند.

ابن عبّاس گويد: منافقان از رسول خدا ٦ در غياب آن حضرت انتقاد ميكردند. و جبرئيل آن حضرت را خبر ميداد پس بعضى از ايشان بديگرى گفتند سخن خود را درباره رسول خدا پنهان كنيد تا اينكه آل محمّد : نشوند. پس آيه مذكوره نازل شد.

(أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ‌) آيا كسى كه خلق كرده نميداند. چند وجهى در معناى اين آيه گفته شده است.

١- آيا آنكه سينه‌ها را خلق كرده نميداند در سينه‌ها چيست؟

٢- آيا كسى كه بنده خود را خلق كرده راز و سرّ او را نميداند. پس بنا بر دو وجه. من خلق بمعناى خالق است.