ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٣٧ - تفسير و مقصود از اين آيات

را يك طلاق داد، سپس بامر خدا باو رجوع فرمود.

و بعضى گفته‌اند: جازاها مجازات كرد او را به اينكه تصميم طلاق او را گرفت.

(فَلَمَّا نَبَّأَها بِهِ‌) يعنى پس چون رسول خدا ٦ حفصه را خبر داد بآنچه خدا بر آن حضرت اظهار فرموده بود از فاش كردن راز.

و( قالَتْ‌)، حفصه گفت:

(مَنْ أَنْبَأَكَ هذا) يعنى چه كسى اين خبر را بتو داد.

((قالَ)) پيامبر خداوند فرمود:

(نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ‌) خبر داد مرا داناى بتمام چيزها.

((الْخَبِيرُ)) خدايى كه برازهاى نهفته سينه‌ها واقف و آگاه است.

سپس خداوند سبحان عايشه و حفصه را خطاب عتاب نموده و فرمود( إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ‌) اگر توبه كنيد بسوى خدا از معاونت كردن يكديگر بر اذيّت پيغمبر ٦ و دشمنى بر آن حضرت، پس البتّه توبه شما لازم، و واجب است بر شما كه بحقّ رجوع كنيد.

(فَقَدْ صَغَتْ‌) پس البتّه مايل شده است.

(قُلُوبُكُما) دلهاى شما بسوى گناه و معصيت (از ابن عبّاس و مجاهد) و بعضى گفته‌اند: يعنى دلهاى شما از راه مستقيم تنگ و از ثواب عدول بچيزى كه موجب گناه است كرده.

و بعضى گفته‌اند: تقديرش اينست: كه اگر حفصه و عايشه توبه بسوى خدا كند قبول ميكند توبه شما را و گفته شده كه آن شرط است، در