احرام مى‌بندد تا به اين وسيله مراسم عمره را آغاز كرده و پس از اتمام آن، حج را شروع كند. سپس به مكه وارد مى‌شود و نخست هفت بار دور خانه خدا را طواف مى‌كند. آن گاه در محلى كه به نام مقام ابراهيم معروف است دو ركعت نماز به جا مى‌آورد و بعد در ميان دو كوه صفا و مروه هفت مرتبه رفت و آمد مى‌كند و در پايان با چيدن كمى از مو يا ناخن خود از احرام خارج مى‌شود؛ يعنى مى‌تواند تا وقتى كه براى حج احرام نبسته، از هر چه ذاتاً حلال است، بهره‌مند شود.

بعد از اين مراسم، در روز ترويه براى انجام مراسم حج، از مكه احرام مى‌بندد؛ و اگر در اين وقت نتوانست محرم شود، در وقتى كه بتواند وقوف در عرفات را درك كند، محرم مى‌شود. آن گاه در روز نهم ذيحجه به عرفات رفته و تا غروب آفتاب در آنجا مى‌ماند. پس از غروب آفتاب به سوى مشعر الحرام كوچ مى‌كند و شب را تا صبح در آنجا مى‌ماند و هنگام طلوع آفتاب از آنجا به منى مى‌آيد و به ستون مخصوص كه جمره عقبه نام دارد هفت بار سنگ مى‌زند، سپس قربانى مى‌كند و به دنبال آن سر را مى‌تراشد. آن گاه همان روز يا بعد از آن به مكه مى‌آيد و طواف خانه خدا و نماز طواف و سعى بين صفا و مروه و طواف نساء و نماز طواف نساء را به جا مى‌آورد و بعد به منا برمى‌گردد و در روزهاى يازدهم و دوازدهم به سه ستون مخصوص در منى كه جمرات نام دارد يكى پس از ديگرى هفت بار سنگ مى‌زند. (٥)

حج اِفراد:حج اِفراد به اين ترتيب است كه مكلف از ميقات يا جايى كه احرام بستن براى حج صحيح است، محرم مى‌شود، سپس به عرفات رفته، در آنجا مى‌ماند. بعد از آن در مشعر الحرام وقوف مى‌كند و بعد به منى آمده مناسك مخصوص آنجا را انجام مى‌دهد؛ آن گاه به مكه مى‌آيد و براى حج، طواف خانه خدا و نماز طواف و سعى بين صفا و مروه و طواف نساء و نماز طواف نساء را انجام مى‌دهد و با اين عمل از احرام خارج و همه محرمات احرام براى او حلال مى‌شود. پس از پايان مناسك حج اِفراد، با احرام بستن در اَدنى الحلّ، مناسك عمره مفرده را آغاز مى‌كند.

(٥) تحريرالاحكام، ج١، ص٥٥٧.