«هيچ اصلاحى تحقق نپذيرد، مگر با دعوت، و هيچ دعوتى به انجام نرسد مگر با حجت و دليل، و هيچ حجت و دليلى با بقاى تقليد، وجود ندارد. پس بستن باب تقليد كور و گشودن باب نظر واستدلال، مبدأ هر اصلاحى است؛ و تقليد تنها حجاب اعظمى است كه در تقابل با علم و فهم مى‌باشد». (٧٦)

همه اين قراين و شواهد نشان مى‌دهد كه سيد نه تنها خود به انسداد باب اجتهاد مى‌تاخت، بلكه در جريان سازى مبارزه با اين انسداد نيز، سهم وافرى داشت.

فهرست منابع اصلى

١. العروة الوثقى،سيد جمال الدين حسينى، شيخ محمد عبده، تحقيق سيد هادى خسروشاهى، مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى، چاپ دوم، تهران، ١٤٢١.

٢. رسائل فى الفلسفة و العرفان،سيد جمال الدين حسينى، تحقيق سيد هادى خسروشاهى، مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى، چاپ دوم، تهران، ١٤٢١.

٣. ضياء الخافقين،سيد جمال الدين حسينى و ديگران، تحقيق سيد هادى خسروشاهى، مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى، چاپ دوم، تهران، ١٤٢١.

٤. نامه‌ها و اسناد سياسى ـ تاريخى،سيد جمال الدين حسينى، تحقيق سيد هادى خسروشاهى، مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى، چاپ دوم، تهران، ١٤٢١.

٥. مجموعه رسائل و مقالات،سيد جمال الدين حسينى، تحقيق سيد هادى خسروشاهى، مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى، چاپ دوم، تهران، ١٤٢١.

٦. مجموعه كامل اسناد وزارت خارجه انگليس در باره سيد جمال الدين اسد آبادى،به كوشش سيد هادى خسروشاهى، شروق، چاپ اوّل، تهران، ١٣٧٩.

(٧٦) همان، ص٣٩٠ به نقل از همان.