فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٧٥ - بستن دستها در نماز، بدعت يا سنت ؟ آیت الله جعفر سبحانی
«اگر سماك به تنهايى اصلى را بياورد، حجت نيست؛ زيرا هر گاه چيزى را به او ياد مىدادند، كلمات متشابه را ياد مىگرفت». (٣٩)به گفته ابن حجر، احمد در حق سماك گفته است كه احاديث آشفتهاى دارد. ابن ابى خيثمه گفته است: «از ابن معين شنيدم كه در مورد سماك پرسيده شد كه چه چيزى سبب عيب او شده است؟ در پاسخ گفت: احاديثى را اسناد داده كه ديگران اسناد ندادهاند». ابن عمار در باره او مىگويد: «مىگويند كه سماك مخلوط مىكند و مردم در باره حديث او اختلاف دارند». ثورى هم به گونهاى او را ضعيف دانسته است. يعقوب بن شيبه مىگويد كه از ابن مدينى در باره روايت سماك از عكرمه پرسيدم، گفت: آشفته است. زكريا بن على از قول ابن مبارك مىگويد كه سماك در حديث، ضعيف است. يعقوب مىگويد: «روايت سماك از عكرمه به طور خاص، آشفته است». (٤٠)
دلالت حديث:روايت مزبور دلالت ندارد كه پيامبر در حال قرائت، دست راست را روى دست چپ قرار مىداده؛ بلكه ظاهر حديث نشان مىدهد كه حضرت در كليه حالات نماز، اين كار را انجام مىداده است و اين چيزى است كه كسى به آن ملتزم نشده.
٢. حديث محمد بن ابان انصارى
بيهقى با سند خود از محمد بن ابان انصارى از عايشه نقل كرده است:
سه خصلت، از خصلتهاى نبوت است: شتاب كردن در خوردن افطار، تأخير در خوردن سحرى و قراردادن دست راست بر دست چپ در نماز. (٤١)
در ضعف اين حديث همين بس كه بخارى در تاريخ كبيرش پس از نقل آن گفته است:
از محمد، حديثى را كه از عايشه شنيده باشد، سراغ نداريم.
(٣٩) ميزان الاعتدال، ج٢، ص٢٣٣، شماره ٣٥٤٨.
(٤٠) تهذيب التهذيب، ج٨، ص ٣٥٠، شماره ٦٣٣.
(٤١) سنن بيهقى، ج٢، ص٢٩.