اميرمؤمنان و از رسول اكرم ـ صلوات اللّه‌ عليهم اجمعين ـ دريافت كرده است؛ بنابراين، قبض، بدعت شمرده مى‌شود؛ زيرا وارد كردن چيزى در شريعت است كه جزو آن نيست.

در اين زمينه، احاديث ديگرى غير از حديث ابو حميد ساعدى در منابع اهل سنت و شيعه وجود دارد كه به ذكر آن‌ها مى‌پردازيم:

١. حديث كسى كه نمازش درست نبود

محدثان روايت كرده‌اند كه مردى نماز مى‌خواند و پيامبر(ص) به او مى‌نگريست. وقتى از نماز فارغ شد، نزد پيامبر(ص) آمد و به او سلام كرد و پيامبر، سلام او را پاسخ داد؛ آن گاه فرمود: برگرد و نمازت را اعاده كن كه تو نماز نخوانده‌اى. آن مرد برگشت و با همان كيفيت دوباره نمازش را خواند؛ آن گاه نزد پيامبر(ص) آمد و پيامبر فرمود: برگرد و نمازت را اعاده كن كه تو نماز نخوانده‌اى. اين ماجرا براى بار سوم هم اتفاق افتاد، پس از آن، مرد سوگند ياد كرد كه بهتر از آنچه انجام داده است نمى‌تواند نماز بخواند. وقتى مرد به دانستن مشتاق و آماده پذيرش شد، پيامبر(ص) به او آموخت كه چگونه نماز بخواند. ابو هريره آن را چنين نقل كرده است:

إذا اقمت إلى الصلاة فاسبغ الوضؤ ثمّ استقبل القبلة فكبّر به ثمّ اقرأ ما تيسّر معك من القرآن ثمّ اركع حتّى تطمئنّ راكعاً ثمّ ارفع حتّى تعتدل قائماً ثمّ اسجد حتّى تطمئنّ ساجداً ثمّ ارفع حتّى تطمئنّ جالساً ثمّ اسجد حتّى تطمئنّ ساجداً ثمّ افعل ذلك في صلاتك كلّها.

پيامبر(ص) فرمود: «وقتى خواستى نماز بخوانى، وضوى كامل بگير؛ سپس رو به قبله بايست، آن گاه تكبير بگو و آنچه برايت ميسّر است، از قرآن بخوان؛ پس از آن به ركوع برو تا آرام‌گيرى؛ سپس بايست تا راست شوى. بعد به سجده برو تا آرام‌گيرى؛ آن گاه بنشين تا آرام‌گيرى؛ سپس به سجده برو تا آرام‌گيرى و پس از آن، همين كار را در تمام نمازت انجام ده.

اين حديث را هفت كتاب حديثى معتبر اهل سنت روايت كرده‌اند و آنچه اين جا نقل