٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٥ - بستن دستها در نماز، بدعت يا سنت ؟ آیت الله جعفر سبحانی

احتمال بدعت بودن آن وجود دارد، احتمال عقاب و بطلان نماز است؛ زيرا محال است با عملى كه مبغوض مولا است بتوان به او تقرّب جست.

ادله قائلان به لزوم قبض

قائلان به لزوم قبض نيز براى قول خود ادله‌اى دارند كه اكنون به بررسى آن‌ها مى‌پردازيم:

تمام آنچه ممكن است با آن بر سنت بودن قبض استدلال كرد، بيش از سه روايت نيست. (١٩)

١. حديث سهل بن سعد كه «بخارى» آن را روايت كرده است.

٢. حديث وائل بن حجر كه «مسلم» آن را روايت و بيهقى با سه سند نقل كرده است.

٣. حديث عبداللّه‌ بن مسعود كه «بيهقى» آن را در «سنن» و غير آن نقل كرده است.

اكنون به بررسى هر يك از احاديث مى‌پردازيم:

١. حديث سهل بن سعد

بخارى از ابوحازم از سهل بن سعد روايت كرده است كه گفت:

مردم مأمور بودند كه مردان در نماز، دست راست را بر دست چپ قرار دهند.

ابوحازم مى‌گويد:

من در اين باره نمى‌دانم، مگر آن كه به پيامبر(ص) نسبتش مى‌دهند. (٢٠)

اسماعيل (٢١)مى‌گويد: ابوحازم گفت: مگر اين كه به پيامبر نسبت داده شود (يَنمي


(١٩) براى لزوم قبض، ادله ديگرى هم وجود دارد كه صحيح نيست؛ چنان كه اين مطلب از كلام امام نووى در شرحش بر صحيح مسلم، جلد چهارم، صفحه ٣٥٨ فهميده مى‌شود و به زودى به طور كامل در باره آن سخن خواهيم گفت.
(٢٠) ابن حجر، فتح البارى في شرح صحيح البخارى، ج٢، ص٢٢٤، باب وضع اليمنى على اليسرى؛ صحيح مسلم، ج٢، ص١٣، باب «وضع يده اليمنى على اليسرى». بيهقى هم آن را در السنن الكبرى، ج٢، ص٢٨، ح٣، باب «وضع اليمنى على اليسرى في الصلاة» نقل كرده است.
(٢١) مقصود از اسماعيل، اسماعيل بن ابى اويس، استاد بخارى است؛ چنان كه حميدى به آن اعتقاد دارد. ر.ك: فتح البارى، ج٥، ص٣٢٥.