فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٢ - بستن دستها در نماز، بدعت يا سنت ؟ آیت الله جعفر سبحانی
رواياتى كه كيفيت نماز پيامبر(ص) را بيان كرد و ما به اندكى از آنها بسنده كرديم، بهترين دليل است بر اين كه قبض، سنتى مؤكد نيست.
٣. روايت قاضى نعمان مصرى
قاضى ابوحنيفه، نعمان تميمى مصرى مغربى از امام جعفر صادق (ع) روايت كرده است كه فرمود:
إذا كنت قائماً في الصلاة فلا تضع يدك اليمنى على اليسرى و لا اليسرى على اليمنى فانّ ذلك تكفير أهل الكتاب و لكن ارسلهما ارسالاً فإنّه أحرى أن لاتشغل نفسك عن الصلاة. (١٢)
در نماز هنگام قيام دست راستت را روى دست چپ و دست چپت را روى دست راست خود قرار مده؛ زيرا اين كار، تكفير [گذاشتن دست روى دست [اهل كتاب است؛ بلكه دستانت را آزاد بگذار؛ چرا كه آزاد گذاشتن دستها سزاوارتر است كه تورا از نماز غافل نكند.
٤. وصف نماز پيامبر(ص) در روايت معاذ بن جبل
طبرانى از عبدالرحمن بن غنم از معاذ بن جبل چنين روايت كرده است:
كان النبي(ص) إذا كان في صلاته رفع يديه قبالة أذنيه فإذا كبّر ارسلهما ثمّ سكت و ربما رأيته يضع يمينه على يساره. (١٣)
هنگامى كه پيامبر نماز مىخواند، دستانش را تا برابر گوشهايش بالا مىبرد و وقتى تكبيرة الاحرام مىگفت، آنها را رها مىساخت؛ سپس سكوت مىكرد و گاهى او را ديدم كه دست راستش را روى دست چپش قرار داده است.
اگر چه ذيل حديث مزبور نشان مىدهد كه پيامبر، در مواردى دست راست را روى
(١٢) دعائم الاسلام، ج١، ص١٦١، شماره ٤٧٢، چاپ قاهره.
(١٣) المعجم الكبير، ج٢٠، ص٧٤.