استدلال به اين حديث، استدلال به فعل پيامبر(ص) است و به فعل پيامبر(ص) در صورتى استدلال مى‌شود كه وجه آن معلوم باشد؛ در حالى كه وجه اين عمل، هنور معلوم نيست؛ زيرا ظاهر حديث چنين است كه پيامبر(ص) كناره‌هاى جامه‌اش را جمع مى‌كرده و با آن سينه خود را مى‌پوشانده و دست راست را روى دست چپ مى‌گذاشته است؛ اما آيا اين عمل به سبب استحبابش در نماز بوده يا بدان جهت بوده كه جامه‌اش شُل و آويزان نباشد؛ بلكه به بدنش چسبيده و او را مثلاً از سرما حفظ كند؟ به هر حال، وجه اين عمل پيامبر(ص) معلوم نيست، و تا هنگامى كه روشن نباشد كه اين عمل را براى استحبابش در نماز انجام داده يا نه، براى ما حجت نخواهد بود.

احتمال ديگر اين است كه عمل پيامبر براى جلوگيرى از رها بودن جامه در نماز بوده است. ترمذى از ابو هريره روايت كرده كه رسول خدا(ص) از «سدل» در نماز نهى فرموده است. در لسان العرب آمده: «سدل» عبارت است از اين كه انسان لباسش را رها سازد و دو طرف آن را پيش رويش جمع نكند ؛ در مورد «سدل» از پيامبر(ص) روايت شده كه مكروه است. (٢٦)

پيامبر اكرم(ص) بيش از ده سال با مهاجران و انصار بوده است. اگر چنين كارى از او سر مى‌زد، به طور قطع از راويان بسيارى نقل مى‌شد و نقل آن به وائل بن حجر منحصر نمى‌شد با اين كه در روايت اوهم دو احتمال وجود دارد.

صورت دوم:نسايى و بيهقى در سنن خويش با دو سند گوناگون از وائل بن حجر روايت كرده‌اند:

رسول خدا(ص) را ديدم كه هنگام قيام نماز، با دست راست، دست چپ را گرفت. (٢٧)

در روايت بيهقى چنين آمده است:

وقتى به نماز مى‌ايستاد، دست چپ را با دست راست مى‌گرفت و علقمه را ديدم كه اين كار را انجام مى‌دهد. (٢٨)

(٢٦) سنن ترمذى، ج٢، ص٢١٧، ح٣٧٨.
(٢٧) سنن نسايى، ج٢، ص٩٧، باب «وضع اليمين على الشمال في الصلاة».
(٢٨) سنن بيهقى، ج١، ص٢٨، باب «وضع اليد اليمنى على اليسرى في الصلاة».