٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٦٤ - سيرى در العناوين، ج ٢ محمد رحمانى


عقد.
٣. شرط مخالف با کتاب و سنت یکی دیگر از شرطهای فاسد است. دلیل بطلان، اجماع وروایات است.
٤. شرطی که حلالی را حرام و حرامی را حلال کند. دلیل بطلان آن نیز اجماع است.
در معنای مخالفت مطالب فراوان و نظرات گوناگونی مطرح شده است. از نظر نویسنده مدقق، مقصود از شرط مخالف کتاب و سنت شرط حلال بودن حرام وحرام بودن حلال نیست؛ زیرا این گونه شرط خارج از قدرت و باطل است و لازم نیست داخل در مخالفت کتاب و سنت گردد. بلکه مقصود از شرط مخالف کتاب و سنت افعال حلال است؛ مانند ازواج دوم و با شرط ملزم می‌شود به ترک ویا افعال حرام؛ مانند ازدواج دایم پنجم و با شرط الزام می‌شود بر انجام آن و یا مانند شرط ترک نماز و حجاب.
٥. شرطی که مقدور نیست. زیرا وفا به شرط واجب است و شرط غیر مقدور قابل وفا نیست.
در خور توجه است که شرط به معنای تعلیق عقد و یا دوام عقد ویا لزوم آن نیست. بلکه الزام مستقلی است مرتبط با عقد. بنابر این ممکن است با ادات شرط و یا الفاظ شرط ادا گردد. لیکن برخی از فقها شرط ضمن عقد با ادات را جایز نشمرده‌اند. شاید از این جهت است که ادات در تعلیق صریحند. لیکن بر فرض پذیرش صراحت ادات در تعلیق باز اشکالی ندارد؛ چون این معنا مقصود نیست. عنوان ٤٧

این عنوان به غرر که یکی از مبطلات عقد است می‌پردازد.
مباحث مهم این عنوان عبارتند از:
١. دلیل بطلان غرر، در مورد بیع غرری است. زیرا در روایت است که نهی النبی عن بیع الغرر؛ [١] رسول خدا از داد و ستد غرری نهی کرده است. لیکن تمام عقدهای غرری باطلند؛ زیرا:


[١]. وسایل الشیعه، ج ١٢، باب ٤٠، از ابواب اداب التجارة، ح ٣، ص ٣٣٠.